درباره‌ ما

پارسی‌انجمن» که کوشش‌های خود را از سال ۱۳۸۵ خورشیدی آغازیده‌است، خویش‌کاری خود را پایش و پالایش زبان پارسی می‌داند، آن‌هم در روزگاری که زبان پارسی -این یگانه‌‌ و بی‌همتای هستی و خویشتن‌شناسی ایرانشهری- دستخوش گزندها و نامردمی‌های فراوان شده‌است. این انجمن، که برآمده از چنین خویش‌کاری‌ای است، به‌دور از هر اندیشه و کنش سیاسی و آیینی و در چارچوب دادهای[=قوانین] کشوری، دستِ دوستی هر دوستدارِ زبان پارسی را می‌فشارد و امیدوار است که با همکاری یکایکِ آنانی که به این زبانِ شهرآیینی و فرهنگ و هنر ایرانشهری ارج می‌نهند و بدان دلبستگی دارند گامی، هر چند کوتاه، در باروری و پویایی این زبان کهن بردارد.
پارسی‌انجمن همچنین می‌کوشد که با بازشناسی فرهنگ و خویشتن‌شناسی ایرانشهری در بستر زبان پارسی به بازشناسی روندها و کنشگرانی که به پویایی زبان پارسی یاری رسانده‌اند، بپردازد و اندیشه‌های آنان را بازخوانی کند و با نگاه به دستاوردهای جهانِ پیشرو در گسترۀ‌ زبان‌شناسی، راه‌های پویاترشدن زبان پارسی را با نگاهداشت بنیادهای آن بیابد و در فرجام، با آسیب‌شناسی زبان پارسی بتواند تنگناهای زبانی را، به‌ویژه در گسترۀ جهان دانش، بازشناسد و به اندازۀ خویش گره‌‌گشایی کند.
اگر با این آرمان همراهید، دست یاری شما را می‌فشاریم. برای پیوند با ما می‌توانید به رایانشانی azdaa@parsianjoman.org نامه بفرستید. همچنین برای آگاهی از به‌روزرسانی‌های تارنما می‌توانید هموند رویدادنامه پارسی‌انجمن شوید و نیز می‌توانید به تاربرگ ما در فیس‌بوک یا تلگرام (@parsi_anjoman) یا اینستاگرام بپیوندید.

هموندان

بنیادگذار

پرویز شاه‌چراغی

سردبیر

مسعود لقمان: دانش‌آموختۀ سرکارشناسی علوم ارتباطات اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی؛ پژوهنده.

سرپرست هنری

مریم تاج‌بخش: دانش‌آموختۀ کارشناسی گرافیک و سرکارشناسی هنرهای سنتی و صنایع دستی؛ طراح گرافیک و تصویرساز.

دبیر بخش دانشی

کورش جنتی: دانش‌آموختۀ زبان و ادبیات پارسی دانشگاه علامه طباطبایی؛ آموزگار.

دبیر بخش سیرلیک

مهین دوران: دانش‌آموختۀ روزنامه‌نگاری دانشگاه ملی تاجیکستان؛ روزنامه‌نگار.

دبیر بخش پایش

فرامرز بیگدلو: دانش‌آموختۀ سرکارشناسی مدیریت مالی دانشگاه تهران و سرکارشناسی اقتصاد دانشگاه نورثرن بریتیش کلمبیا کانادا؛ تحلیلگر مالی و پژوهشگر اقتصادی.

ویراستار

ایمان خدافرد: دانش‌آموختۀ فلسفه‌ دانشگاه شهید بهشتی.

رایانویس

هومن لازمی: دانشجوی حقوق دانشگاه آزاد تهران.

انجمن دانشوران «پارسی‌انجمن» برپایۀ الفبای پارسی

عزیز آریانفر: مدیر کانون مطالعات و پژوهش‌های افغانستان در فرانکفورت، مدیرکل پیشین مرکز مطالعات استراتژیک و انستیتو دیپلماسی وزارت خارجۀ افغانستان.

داریوش آشوری: دانش‌آموختۀ حقوق؛ نویسنده، مترجم و پژوهشگر در زمینه‌های علوم سیاسی، جامعه‌شناسی، نقد ادبی، فلسفه و زبان‌شناسی.

هما ارژنگی: دانش‌آموختۀ سرکارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی و فرانسه از دانشگاه تهران؛ چکامه‌سرا، ترانه‌سرا، نویسنده و مترجم.

محمدرضا ارشاد: دانش‌آموختۀ زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران و سرکارشناسی فرهنگ و زبان‌های باستانی از پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی؛ پژوهشگر درزمینۀ پیوند میان ساختار اندیشه، زبان و فرهنگ، به‌ویژه در گسترۀ فرهنگ ایرانی.

نجیب بارور: دانش‌آموخته‌ی سیاست؛ چکامه‌سرا؛ سرپرست فرهنگی بنیاد مارشال فهیم.

آیدین پورمسلمی: دانشجوی دکترای فلسفه دانشگاه مکواری سیدنی استرالیا؛ استاد دانشکده پزشکی دانشگاه نوتردام سیدنی و پژوهشگر تاریخ و فلسفه ایران و بنیادگذار انجمن حکمت و فلسفه ایرانیان استرالیا.

کامران تلطف: دانش‌آموختۀ دکترای پژوهش‌های خاور نزدیک از دانشگاه میشیگان؛ استاد پژوهش‌های خاور نزدیک و سرپرست برنامه فارسی و ایران‌شناسی در دانشگاه آریزونا.

فریدون جنیدی: استاد فرهنگ و زبان‌های باستانی، شاهنامه‌پژوه و بنیادگذار سازمان پژوهش فرهنگ ایران: بنیاد نیشابور.

محسن حافظیان: دانش‌آموختۀ کارشناسی زبان و ادبیات فرانسه از دانشگاه مشهد و سرکارشناسی فرهنگ و آموزش از دانشگاه لیل فرانسه و دانش‌آموختۀ دکترای آموزشکاوی زبان و فرهنگ از سوربن فرانسه و نیز فوق دکترای آموزش درزمینۀ تحلیل نادرستی‌های زبانی از دانشگاه مونترال کانادا.

علی حصوری: دانش‌آموختۀ کارشناسی ادبیات از دانش‌سَرای عالی و سرکارشناسی زبان‌شناسی و دکترای زبان‌ها و فرهنگ ایرانی از دانشگاه تهران؛ استاد پیشین دانشگاه؛ نویسنده و پژوهشگر.

محمد حیدری‌ ملایری: دانش‌آموختۀ دکترای دولتی در اخترشناسی و اخترفیزیک از فرانسه؛ اخترفیزیک‌دان نپاهشگاه [رصدخانه] پاریس؛ بنیادگذار فرهنگ ریشه‌شناختی اخترشناسی-اخترفیزیک.

جلال خالقی مطلق: دانش‌آموختۀ دکترای خاورشناسی، مردم‌شناسی و تاریخ از دانشگاه کلن آلمان؛ استاد پیشین دانشگاه هامبورگ در رشته‌های زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ ایران.

ابوالفضل خطیبی: دانشجوی دکترای زبان و ادبیات پارسی؛ هموند فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی و معاون گروه فرهنگ‌نویسی.

اشک دالن: دانش‌آموختۀ دکترای زبان‌های ایرانی از دانشگاه اوپسالا (سوئد)؛ استاد زبان پارسی دانشگاه اوپسالا؛ سرپرست انجمن ایران‌شناسی اسکاندیناوی؛ پژوهشگر، نویسنده و مترجم.

جلیل دوستخواه: دانش‌آموختۀ دکترای زبان و ادبیات پارسی؛ استاد پیشین دانشگاه؛ پژوهنده و گزارشگر نوشته‌های کهن گاهانی و نواوستایی و پهلویک و پارسیک و شاهنامۀ فردوسی و گویش فارسیِ اصفهانی.

عبدالرضا رضایی‌نژاد: دانش‌آموختۀ کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه اصفهان و سرکارشناسی و دکترا در مدیریت بازرگانی از آمریکا و سوئد؛ پژوهشگر و مترجم.

زاگرس زند: سرکارشناسی ایران‌شناسی از دانشگاه شهید بهشتی و بنیاد ایران‌شناسی و دانشجوی دکترای تاریخ ایران باستان در دانشگاه تهران؛ استاد دانشگاه پیام‌نور کرج و دبیر انجمن فردوسی‌شناسی البرز.

صفر عبدالله: استاد زبان و ادبیات پارسی دانشگاه ابولیخان آلماتی قزاقستان.

محمد عشوری: دانش‌آموختۀ اقتصاد؛ آموزگار بازنشسته؛ پژوهشگر درزمینۀ زبان پارسی.

منوچهر فروزنده‌فرد: دارندۀ نشان زر [مدال طلای] المپیاد ادبی دانش‌آموزی کشور در سال ۱۳۸۹ و دانشجوی کارشناسی زبان‌شناسی همگانی دانشگاه اصفهان.

میرجلال‌الدین کزازی: دانش‌آموختۀ دکترای زبان و ادبیات پارسی؛ استاد دانشگاه، نویسنده، مترجم و پژوهشگر در زبان و ادب پارسی.

نجیب مایل هروی: دانش‌آموختۀ زبان و ادبیات پارسی؛ پژوهشگر درزمینۀ عرفان، نسخه‌پژوهی و زبان و ادب پارسی.

علی‌قلی محمودی‌‌بختیاری: دانش‌آموختۀ دکترای زبان و ادبیات پارسی؛ استاد پیشین دانشگاه؛ نویسنده و پژوهشگر در زبان و ادب پارسی.

محمدمهدی مرادی: دانش‎آموخته‎ی سرکارشناسی زبان‌شناسی دانشگاه نیوکاسل انگلستان؛ پژوهشگر، نویسنده و مترجم.

شاهرخ (مسعود) میرشاهی: دانش‌آموختۀ دکترای دولتی پزشکی در دانش ایمنی‌شناسی و پیوند اعضا و همچنین ویژ‌ه‌کاری در رشتۀ سرطان از دانشگاه پزشکی پاریس؛ سرپرست انجمن «روز جهانی نوروز» و بنیادگذار «انجمن رودکی» برای پژوهش در گسترۀ فرهنگی ایران.

حسین وحیدی: دانش‌آموختۀ دکترای اقتصاد؛ استاد پیشین دانشگاه؛ نویسنده و پژوهشگر درزمینۀ زبان و فرهنگ ایران.

شروین وکیلی: دانش‌آموختۀ دکترای جامعه‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی؛ نویسنده و پژوهشگر.

ضیاءالدین هاجری: دانش‌آموختۀ دکترای آموزش و پرورش از بلژیک و زبان‌شناسی از سوربن فرانسه؛ نویسنده، پژوهشگر، مترجم و سرپرست انجمن پاسداری و پالایش زبان پارسی.

اسماعیل یوردشاهیان: دانش‌آموختۀ پژوهش فرهنگ و تمدن؛ استاد دانشگاه، نویسنده، چکامه‌سرا و پژوهشگر.

 

23 دیدگاه فرستاده شده است.

  1. درود بر شما
    ضمن سپاس از تلاش شما جهت نگهداشت پارسی و پارسی زبان
    خواهش می کنم الگو های نوشتاری برای مکاتبات اداری اعلام بفرمایید.

    —-
    درود به شما
    می‌توانید به کتاب «آیین نگارش نوشته‌های اداری»، نوشته‌ی احمد شعاع، نشر فرمنش: 1388 بنگرید.
    پارسی‌انجمن

    0
  2. با سپاس بسیار از کوشش های شما، من آموزگار پارسی در اتریش هستم. آیا دست آوردهای کمک آموزشی هم برای گزینش واژه های درست پارسی وجود دارد؟
    :.:
    درود بانوی ارجمند
    این کتابها به کارتان خواهد آمد:
    http://cheesta.com/education
    شاد باشید
    پارسی‌انجمن

    1+
  3. با درود.
    انگلیسی زبانان هر چیزی را که سطح مسطح داشته ( مثل تلویزیون که صفحه مسطحی دارد یا رایانه (مانیتور رایانه) یا میز) برایش on به کار میروند. مثلا میگویند:

    can you watch the news on apple tv
    یا مثالی دیگر
    installing firefox on windows

    تا آنجایی که مربوط به وسایلی مثل میز باشد مشکلی در متون ترجمه شده نمی بینیم اما
    من به عنوان یک فارسی زبان از لحاظ آن طرز تفکری که دارم و مسلما با طرز تفکر یک انگلیسی زبان متفاوت است میگویم من فلان برنامه را ‘در’ تلویزیون دیدم یا میگویم من فلان برنامه را ‘تو’ تلویزیون دیدم و اینکه بگویم فلان برنامه را روی تلویزیون دیدم از نظر من فارسی زبان از لحاظ آن طرز تفکر زبانی صحیح نیست.

    متاسفانه اتفاقی که با آمدن وسایل دیجیتال مثل رایانه و تبلت ها و گوشی های تلفن همراه و … که از دیدگاه یک انگلیسی زبان باید برای همه اینها on به کار برد, دارد می افتد این است که همزمان با آمدن این وسایل مقالات متعددی از انگلیسی به فارسی در اینترنت و رسانه ها ترجمه شد و بسیاری از مترجمان مقالات مربوط به این زمینه ها ,مستقیم از زبان انگلیسی به فارسی به شکل زیر ترجمه کرده و میکنند و ما الان دیگه حالت عادی پیدا کرده و اصلا برای یک فارسی زبان ناآشنا و نادرست نیست!

    نصب فایرفاکس روی ویندوز
    نصب فلان برنامه روی موبایل

    درحالیکه از نظر طرز تفکر یک فارسی زبان ۲۰ سال پیش باید گفته میشد:

    نصب فایرفاکس در ویندوز
    نصب فلان برنامه در اندروید

    از دیدگاه من اگر یک بخش با عنوان تالار(forum) یا بخشی با عنوان پرسش و پاسخ به سایت افزوده شود که بتوانیم پیرامون این مسايل صحبت کنیم بسیار مناسب خواهد بود.
    —-
    درود دوست ارجمند
    پیشنهاد به جایی فرموده‌اید. به زودی دست به کار می‌شویم و بخش «پرسشها و پاسخها» را راه‌اندازی می‌کنیم.
    با سپاس فراوان
    پارسی‌انجمن

    1+
  4. درود بر همه ی پاسداران زبان شیرین پارسی
    از دیدن انجمن شما بسیار خوشحال شدم. امیدوارم در کارتان پاینده و موفق باشید
    اگر ممکنه پی دی اف کتاب«آیین نگارش نوشته‌های اداری»، نوشته‌ی احمد شعاع را در انجمنتان بگذارید یا دستکم جایی که میتوان آن را پیدا کرد معرفی کنید.
    با سپاس فراوان
    ——
    درود و سپاس از مهربانی‌تان دوست ارجمند
    این دفتر را گویا از اینجا می‌توانید خریداری فرمایید:
    http://www.fardabook.com/%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4.html
    شاد باشید
    پارسی‌انجمن

    0
  5. درود. سپاسگزارم و برای آن بزرگواران آرزوی کامیابی دارم. هر اندازه که بتوانم یاری و خدمت خواهم کرد، که هر چه دراین زمینه کار و خدمت کنیم کم است

    0
  6. بسیار از دیدار این تارنما خرسند شدم، بویژه از کتابهای نفیسی که بارگذاری نموده بودید. برای سربلندی و بهروزیتان به درگاه پروردگار نیایشگر خواهم بود.

    0
  7. پیوستگی یا گسستگی واژه ها
    واژه هایی که ساختمان آنها دارای پیشوند و پسوند است یا واژه های مرکب باید پاره های آن به هم پیوسته نوشته شود. به هر نویسمان (خط) چه دواناگری چه لاتینی چه یونانی چه سیریلیک چه عربی این که گفته میشود واژه ها را جدا از هم باید نوشتن برای این است که چشم ما به نگارۀ پیوستۀ آن خو کرده است برای نمونه واژۀ دانشگاه از دو بخش ساخته شده است و چون از آغاز همیشه ما به نگارۀ پیوستۀ آن خو کرده است اگر دانش گاه بنویسیم چشم ما بدان خو نکرده است. یا برای نمونه بی نمک چون چشم ما به نگارۀ جدا از هم آن خو کرده است برای مان عادی است. اگر بینمک نوشته شود درست است ولی چشم ما بدان خو نکرده است همین بی نمک اگر آن را با هر نویسمان (خط) بنویسم باید پیوسته نوشته شود. زیرا بینمک یک مانیک دارد و دو مانیک جدا از هم ندارد. از نگر دستوری یک مانیک دارد و از نگر دستوری از دو بخش ساخته شده است. اگر از همان آغاز واژه ای چند پاره را که از نگر دستوری یک مانیک کلی را میرساند پیوسته بنویسیم چشم ما به همان نگارۀ پیوستۀ آن خو میگیرد. زبان پارسی را با هر نویسمانی (خط) بنویسیم باید این واژه های آمیخته و چند پاره به هم پیوسته نوشته شوند زیرا همۀ وندها و پاره های دستوری (مانند “می”) باید به ریشه بچسبد، نمیشود که برخی بچسبد چون به نگارۀ پیوستۀ آن خو کرده ایم و برخی دیگر نچسبد چون به نگارۀ پیوستۀ آن خو نکرده ایم.

    0
  8. درود فراوان بر همه ی ایران دوستان، میهن پرستان و پارسی گویان باد! ایدون باد.باری ای اَبرمردانی که در راه پاسداری از زبان مادری میکوشید! جان من برخی ی شما باد

    0
  9. درود و صد درود دوستان و سروران همه خسته نباشید از این همه تلاش وکوشش کسی هست که سایتی را برای برگرداندن واژه های تازی در گپ های روزانه به پارسی را به من معرفی کند. سپاسگذاری می کنم که من را راهنمایی کنید

    درود دوست ارجمند
    به این دو تارنما بنگرید:
    http://beparsi.com/
    http://beparsi.com/anahita/
    پارسی‌انجمن

    0
  10. پرسش:آیا فعل ترکیبی “جور کردن” در جمله “یه چیزی واست جور می‌کنم دیگه اینقدر گیر نده” همان معنای افعال بسیط جوریدن و جوییدن را می دهد؟

    با درود. در فرهنگ دهخدا چنین آمده است: جور کردن. [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) هر چیزی را جای مناسب خود قرار دادن . هر چیز را نزد متناسب خود جای دادن : جور کردن اجناس و امتعه ; کالاها و جنس های لازم و مناسب و هر چیز که مشتری خواهد را فراهم آوردن . || یک دست کردن . جدا کردن انواع به دسته ها. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به جور شود.
    پارسی‌انجمن

    0
  11. با سپاس از پاسخ شما. من هم چندین فرهنگ از جمله فرهنگ معاصر را نگاه کردم. ولی به نظرم این معنای جور کردن که به آن اشاره کردم و دست کم در فارسی امروز به کار میرود را نیاورده‌اند.

    0
  12. البته الان که دوباره نگاه میکنم در فرهنگ معاصر “جور شدن” آمده است و در معنای دوم آن آمده است. ۲- فراهم یا آماده شدن . به همین قیاس: جور کردن
    اما سوال اصلی من اینه که از آنجایی که جوریدن و جوییدن در فارسی امروز تقریبا استفاده نمیشوند. آیا جور کردن در این معنای دوم در واقع ادامه همان جوریدن و جوییدن است؟ و اگر هست چرا در فرهنگها اشاه‌ای به این موضوع نشده است؟

    درود دوست گرامی
    آنگونه که در فرهنگ ریشه‌شناختی زبان فارسی (دکتر حسن‌دوست) آمده‌است،
    احتمال داده‌اند که جور واژه‌ای «هندی»، «یغنابی» و یا از گویش «یزدی»
    باشد. دربارهٔ پیوند «جور» و «جوریدن» در این فرهنگ سخنی به‌میان نیامده
    است. دور می‌دانیم با هم پیوندی داشته باشند.
    پارسی‌انجمن

    1+

دیدگاهی بنویسید.

رایانشانی شما پخش‌ نخواهد شد.


*