بلی. در گوردستان واژه امانج را داریم که به گمان می رسد معرّب امانَگ یا آمانَگ باشد که به چیم چیم (هدف) می باشد و در پارسی واژه آماج را داریم که معرّب آماگ است و باز به چیمِ (معنی) چیم (هدف) می باشد. از این روی، می توان چنین نوشت که این دو واژه همبون و همریشه هستند که پیشتر در آبادیس هم نشان داده ام (برای دانش بیشتر به آن نگاه کنید که یک چیمی دیگر را برای ام نشان می دهند).

پسوند یون
بابک پاکدامن١٠:٣١ – ١۴٠۴/١١/٠٣- یون یک پسوند در زبان پارسی پهلوی است که برای ساختن یک واژه در پیوند با چیم واژه پیش از خود به کار گرفته می شود و این واژه پیشین می تواند یک نام جانور یا گیاه نماد چیزی، یک کَردبون نونیگ ( مصدر فعل مضارع ) و یا ایز ( حتّی ) یک پیشوند باشد. آشنایی با پسوند – یون و کاربرد آن به ویژه در جهان در پیشرفت زود و توند ( تُند ) گیهان (جهان) امروزی بسیار ارزشمند است و در کنار یاری دادن به شناخت خود و زبان مادری راستین خود، به ساخت واژگان بایا ( لازم ) نیز کمک بسیاری می کند.
در زیر من به نمونه هایی از کاربرد این پسوند می پردازم:
۱. افزودن به نام برای ساخت نامی دیگر برای چیزی دیگر که ویژگی هایی مانند واژه نخست دارد ( در اینجا: سودمندی در فراهم کردن شیر و پشم و گوشت و چربی ) :
گُو ( = گاو ) : گُویون ( = گُوسپَند ) که در گویش آذری زبان پهلوی پس از یوورش اعراب و چنگیز تاتار و تیمور به قویون دگرگونی یافته است.
دو ( = ۲ که با گویش های گوناگونی در جای جای ایران و ایرانشهر خوانده می شود ) : دویون ( گره؛ ازدواج ) در گویش آذری زبان پهلوی
۲. افزودن به یک نامی که نماد چیزی است:
هُوما ( هُما، پرنده شکاری نماد خوشبختی و افزونی و فرخندگی ) : هُومایون ( هُمایون ) که به چیم هوگسته و خُجسته می باشد.
زَر ( = طلا؛ نماد زیبایی و درخشندگی و ارزشمندی ) : زَریون ( نامی برای دختران )
پَر ( = نماد لطافت و زیبایی ) : پَریون ( نامی برای دختران )
مار ( نماد خوش خط و نگار بودن ) : ماریون ( نامی برای دختران، همچیم با مارال )
۳. افزودن به کَردبون نونیگ برای ساخت نامی نو در پیوند با آن:
وَرد – ( وَشتَن و وَردیتَن= گَرد و گَردیدن در زبان کنونی ) : وَردیون ( ارّابه، وسیله نقلیّه )
دار – ( داشتَن= نگهداشتن و حفاظت کردن ) : داریون
بَو- یا بُو- (بودن= هستی داشتن) : بُویون (گردن‌ در گویش آذری زبان‌پهلوی که با هستی دارنده آن در پیوند است و می دانیم که کارهایی مانند گردن زدن و سر بریدن به مرگ و نیست شدن می انجامند)
۴. افزودن به یک پیشوند دارای چیمی مانند کردبون نونیگ ( شاید هم چنین کردبونی هست و من هنوز به هستومندی آن در زبان پهلوی پی نبرده ام ) :
اَف – ( پیشوندی با چیم زدوده شدن و زدودن و گسستن برای نمونه در کردبون اَفپاردَن و اَفپار – : از هم گسستن و تجزیّه کردن، این پیشوند را می بینیم ) : اَفیون ( مادَگ مخدِّر، چرا که روانگردان است و به از خود بی خود شدن کاربر آن می انجامد )

خواهشمندم چرخانندگان این پایگاه، بستری برای پخش جفنگ‌های بیماران روانی در دسترس نگذارند. چنین آسانگیری‌ای ارزش پایگاه را پایین می‌آورد. شما چنین بیانگارید که در هنگام گفتگوی پایوران کشورها، بگذارند که دیوانه‌ای به میان آمده و از خودش آواهایی را درکند. آیا جایگاه آن پایوران پست نمی‌شود؟؟
این مغولزاده زنجیری که واژه‌ی عربی عذرا را دزدیده و بشیوه‌ی نادرست «اوزرا» نوشته با خود می‌پندارد که واژه‌ها گذشته و شناسنامه‌ای ندارند و هرچه دوست داشته باشد به چیستی آنها می‌چسباند و برای خودش آیین می‌بافد که هر واژه‌ای چنین باشد تورکی (نه ترکی) است و هر واژه‌ای چنان باشد تورکی است و از این دست چرندها که یادآور «هذیان گویی ناشی از تب یونجه» می‌باشد. چراکه در فرهنگ مغولستانی ایشان خوردن یونجه و دیگر خوراک دام روایی دارد.

خواستم بگویم که واژه “فن” یک واژه پارسی است و از پارسی به عربی راه یافته.
از این رو به کار بستن واژه “فناوری” مشکلی ندارد.