زبان پارسی توانایی بسیاری دارد و نه تنها میتوانیم درباره” ساده ترین چیزها” سخن بگوییم بلکه با این زبان میتوان پیچیده ترین و باریک ترین باره های فلسفی و دانشوری را بازگو کرد و سخنوری کرد همانگونه که در ادب پارسی حکیم میسری و بیرونی و ناصر خسرو و ابن سینا و با با افضل کاشانی کردند و بسیاری دیگراز توانش واژه سازی زبان پارسی بهره گرفتند ، شما کدام زبان را پیدا میکنید که همچون حکیم میسری (سده چهرم هجری ) دانش پزشکی را توانسته باشد یه شعر همچو او( به پارسی نزدیک به سره) سروده باشد ؟ به باور من دشواری ایرانیان امروزی در دو چیز است ۱- شلختگی و تنبلی رفتاری و اندیشگی ۲- نا آگاهی از دستور درست زبان پارسی ، همین نوشته خود شما پر از غلط های دستوری است ، من دیده ام که نسل نوین گاهی واژگان کما بیش سره را بکار میبرد ولی چون در جای درست و بروش دستوری درست نیست سخن شان رازشت و گنگ و خود ایشان را نیز دلزده میگرداند چون گفتار و نوشتارشان روشن نیست ،