هم میهن گرامی ام ، بیاییم بیانگاریم که زبان فارسی ۹۹٫۹ عربی بشود که براستی اکنون گاهی اینچنین شده است برای نمونه :
” اعضا هیئت مدیرهمحترم شرکت سهامی تولیدات غذایی علیه حکم قضات عالی مقام امور حقوقی و مالی..” اکنون پانترکی گوید ” زبان فارسی لهجه ای از عربی است زیرا در همان جمله بالایی حتی یک لغت فارسی نیست ” و شما در پاسخش بگویید ” بله این جمله همه اش عربی است ولی ما زبان عربی را بومی کرده اییم و واژگان عربی که ما در زبان فارسی امروز بکار می بریم در زبان عربی آن معنا را ندارند ..! ” او خواهد گفت خود همین دو نکته که یکی در جمله هایتان همه واژگان عربی است و نیز بگفته خود شما ” ما زبان عربی را بومی کرده اییم..” پس خودش این که فارسی لهجه ایی از زبان عربی است را تایید میکند !

کزاره = گزاره
اویت = اولیت

بله من هم با کزاره های شما پیرامون آسیب زبان عربی همداستانم. اما باز هم میگم باید اولویت داشت، این یک میدان جنگ فرهنگی-تمدنی است، اگه اویت ها را درست نشناسیم آسیب می بینیم. نکته دیکه اینکه واژه زشت تایم در برخی عبارات جایگزین زمان هم شده، یعنی واژگان انگلیسی داره تر و خشک، عربی و فارسی را با هم می سوزونه.

نخست اینکه هنگامیکه درباره سالهای گذشته سخن گفته میشود باید گفت ” در ۱۰۰۰ سال پیش ” و اگر خواسته باشد آنرا تا زمان کنونی بیاورید باید گفت ” از ۱۰۰۰ سال پیش ، این کاربرد ناروای ” برای ” که امروزه جایگزین همه حرف اضافه های ” از ، در ، به ، تا ، ازآنِ … ” شده نادرست است و دیگر اینکه کارواژگان “میزنه ، باشه ، میگه ، بری ، ” تنها در گفتگوی خودمانی رواست و در نوشتار باید گفت ( که تا پایان دهه ۶۰ همجنین درست نوشته میشد ): میزند ، باشد ، میگوید ، بروید ” اما در پاسخ شما : همان اعرابی گرایی خودش چنان شکافی بزرگ در زبان پارسی پدید آورده که آنرا به گزند های بیرونی آسیبپذیر کرده است و راهچاره نخست در بستن آن شکاف آغازین است ، چندی بود که گفتارک ” وقت شما خوش ، یا وقت ندارم ” بر زبانها افتاده بود و اکنون بجای ” وقت ” دارند از ” تایم ” بکار میبرند پس ریشه این نابسامانی همان واژه بیگانه عربی است که به گسل درزبان پارسی انجامیده است ، یا اینکه اگر در گذشته میگفتند ” ذیل ( عربی ) ” امروزه میگویند ” کنتکس ” پس یاز میبینیم که ریشه این شکاف همان اعرابی گرایی است ، دیگر اینکه واژگان اروپایی فرانسه و انگلیسی در پارسی با دستور زبان پارسی بکار میروند همچون : داکیومنت –> داکیومنت ها در حالیکه در الفارسی همان را میگویند ” سند –> اسناد–> مستند ” که بر روش دستور عربی است ، و دیگر همخویشی واژگان و ساختاری زبانهای اروپایی با پارسی است برای نمونه در انگلیسی ” برادرلی ” برابر با ” برادرانه ” در پارسی است در حالیکه شیفتگان عربی میگویند ” اخوت ( عربی) ” ، یا ” نمره، نامبر ” فرانسوی و انگلیسی با ریشه پارسی ” مر / شمار ” همخویشند در حالیکه واژه بسیار زشت و بد آوای عربی ” رَقَم ” اکنون همهگیر شده است و بجای کالاها و یا رویدادن ، پدید آمدن و انجام شدن میگویند ” ارقام ،رقم خوردن ، رقم زدن ” که هم نادرست است و هم بسیار زشت و بد آوا است .

دوست عزیز، آسیبی که زبان عربی به فارسی زده برای ۱۰۰۰ سال پیش است، و آسیبی که انگلیسی داره می زنه مال اکنون است. اگه ۲تا مهاجم به یک کشور یورش آورده باشند، یکی ۱۰۰۰ سال پیش که تموم شده باشه، و دیگری اکنون که هنوز هم درجریان باشه، خرد می گه به رویارویی کی بری؟

جناب هوشیار با سخن شما ، تا اندازه ای همداستانم و بر این باورم که تا جاییکه به روشنایی و شیوایی سخن آسیب نرسد باید بجای واژگان عربی ، از واژگان فارسی در سخن سود جست ، چرا که قومیت گرایان با دیده کوچکی و پستی به کاربرد زیاد واژگان عربی در زبان فارسی می نگرند و از این رهگذر ، ناجوانمردانه زبان فارسی را لهجه ۳۳ زبان عربی می شمرند .
ولی شما نیز توجه داشته باشید که بسیاری از واژگان عربی که ما در زبان فارسی امروز بکار می بریم در زبان عربی آن معنا را ندارند ؛ مثلا ما می گوییم عکس العمل ولی اعراب می گویند رد الفعل . یا ما می گوییم تمدن ولی اعراب می گویند الحضاره . یا ما می گوییم دائره المعارف ولی اعراب می گویند الموسوعه و …
بنابراین می بینیم که ما زبان عربی را بومی سازی کردیم و اینکار را در مدت ۱۲۰۰ سال به سعی سخنوران سترگ خویش و نیز خود مردم ، به انجام رسانده ایم در صورتی که اینکار ، یعنی بومی سازی را ، دست کم هنوز و تا به امروز نتوانسته ایم با واژگان فرنگی انجام دهیم .
به هر روی باز هم می گویم به دلیل دروغ‌پردازی پان‌ترکیستها به زبان فارسی و خواندن آن به عنوان لهجه ۳۳ زبان عربی نباید در کاربرد واژگان عربی زیاده روی کرد .