اگر چه با بیشتر سخنان شما همرای هستم ولی باید دانست که ایران ازهمدلی سه قوم آریایی پارت و پارس و ماد و ایلام‌ پدید آمد و زبان هخامنشیان زبان آرامی و زبان ایلامی بود که سپس آرام آرام با همبستگی و پیوندهای بیشتر زبان پارسی باستان گسترش یافت و پس از رهایی ایران از چنگ اسکندر مقدونی و جانشینان او زبان پهلوی اشکانی و ساسانی پدید آمدند. واژگان همه این زبان ها حتی امروزه در جای جای ایران به کار برده می شوند ولی در نبود آموزش و دانش از کیستی خود و زبان خود واژه تورکی و … شناخته می شوند. بیشتر ایرانیان شاید ندانند که بندر گَمبرُون‌، نام پیشین بندر عباس، نامی پهلوی به معنای سوی به اندازه بسنده ژرف برای کشتیرانی و ایستاندن کشتی ها می باشد. تِهرُون و شمیرُون‌ هم به معانی سوی های گرمی و سردی هستند که به نادرستی تهران و شمیران نوشته می شوند. پس، باید این زبان را فرا گرفت و یاد داد و این نیازمند سیاست گذاری کلان در آموزش و پرورش و یک کوشش آگاهی جویانه همه ایرانیان برای یادگیری و پژوهش بیشتر است.

آفرین ، آفرین ، دقیق همه آنچهکه نباید میشد و آنچه که باید بشود را گفتید ، یکی ازسیاست های نادرست حکومت پس از انقلاب که در پی رسیدن به امت واحده بود همان سرکوب کیستی ( هویت )شهروند ایرانی بوده است تا به پندار خودشان با سست کردن ایدنتیته ایرانی ، توانسته باشند تا ایدنتیته دینی را جایگزین کنند و در این راه کوشیدند تا بجای گفتن ” ملت ایران ” از ” اقوام ایرانی ” بکار برند و نیز از سیستم فدرالیستی” ممالک محروسه” قاجاری ( که از ناکارآمدی و بی فرهنگی قاجار ها بود و سرانجام به ملوک الطوایفی و از هم گسیختگی کشور انجامیده بود ) ستایش کنند و روزهایی را رسما به ” اقوام ایرانی ” ویژه کردند ، همین آقای “محسن رضایی ” با پروپاگاندای گسترده ایی ایران را کشوری چند ملیتی ” کثیر الملله ” نامید و خواستار فدرالیستی کردن ایران بود” حقوق اقوام” را بجای ” حقوق شهروندی ” بکار میبرد که این گفتار ” مولتی اتنیسیته کردن/ چند قومیتی گردن ” تا امروز نیز از هر دو فراکسیون سیاسی حکومتی پشتیبانانی دارد و همان منش ایشان، براستی استانهایی با گویش های محلی را از دید احساسی با هویت ایرانی بیگانه کرده است و امروز حتی در دستگاه بروکراسی و آموزشی آذربایجان و کردستان به زبانهای محلی سخن میگویند و بستگی و پیوند احساسی و هویتی بخش بزرگی از ایشان باایران بسیار سست و بیگانه شده است ، آنچه که ما که از توده شهروندی ایرانی ایم ، میتوانیم بکنیم آنست که از گفتن ” اقوام ایرانی ” پرهیز کنید و به آنانی که حتی با ساده لوحی میگویند ” زنده باد اقوام ایرانی ” گوشزد کنید که ” زنده باد ایرانیان ” درست است