امیر کور امد
خاتون دروغ گنده
و شاید اینگونه گفته میشده
کورَ خمیر امد
ختون دروغ گنده
نیاز به هیچ روشنگری نیست و هر پارسی زبانی تواند بخواند همسنگ « یاری چو شیر امد بیدل دچار گشته »
بخارا انزمان شهری نوساز بود و اگرچه انسوی رود است از بلخ بشمار بود و چون نوساز بود مردم ان از همه جا امده بودند و پارسیشان چون زبان روستاهای گرداگردش سغدی نبود و دری بود و این سروده هجایی نیست و موزون و عروضی است و بیگمان پس و پیش ان افتاده
بیگمان انزمان پارسیان امیر را امیر و همیر و خمیر میگفتند مانند ایرپد و هیرپد و خیرپد – خورامان و هورآمان و اورامان – اوجستان هوجستان و خوجستان و خوزستان – و صدها واژه دیگر –

دوست عزیز گویش لری ایرانی که از مریخ نمیاد اونهم از هم خانواده های زبان پارسی است