سلام
ببخشبد شما که دانسته هایی که دارین در زمینه ریشه شناسی رو از کجا اندوختین
خودخوان پیش‌رفتین؟

توضیح: پسوند ال بە شکل ول هم بکار رفتە و این دو پسوند در واقع یکی هستند

با سلام سبلان در گذشتە سهولان بودە از سەهـ بە منای سرما +ال بە معنای مانند ساخته شدە، این واژە یعنی سهول در معنای یخ بکار رفتە کە هنوز هم در زبان کردی بە معنای یخ کاربرد دارد، سهول بعدا ان پسوند مکان گرفتە و تبدیل شدە بە سَهولان بە معنای جای یخ یا جای یخین کە این واژە هم نوز در زبان کردی کاربرد دارد سەهـ در سەعند هم چنین است جالب است سهند هم در زبان کردی هنوز بە معنای جای سرد و جای سایە و سرد هم هنوز کاربرد دارد

مرسی

در این نوشتار بهتر است به یک نکته ابرنگریسته (توجه) شود و آن این که پسوند “آل” در زبان پارسی کهن به پایان یک نام افزوده می شود، و واژه ای که بدین گونه ساخته می شود، خود یک نام است و نه یک ویژگی (صفت). کاهال از واژه کاه و آل ساخته شده است، کاه نماد سستی است و کاهال دارای چیم آدم سست و آسان گیر و تنبل است. در آذربایجان این واژه به مین گونه به کار برده می شود. کهولت با پیری پیوند دارد و شاید واژه ای عربی باشد و یا این که عرب واژه کاهال پارسی را به کار برده باشد، و یا این که دو واژه بسیار همانند هم باشند. واژه “مارال” از مار “نماد خوش رنگ و نگاری و زیبایی” و ال ساخته شده است و نام یک جانور پستاندار و گیاهخوار نیز می باشد، و در آذربایجان نامی است با چیم زیبایی، که مارالان نیز نام کوستی (ناحیه ای) از تبریز است که به پاس دختران و زنان زیبای آن چنین نامیده شده است. “ان” پسوندی برای افزودن شمار واژه اوسکاریده (منظور شده) است. همین گونه، ساوالان که نام کوهی در آذربایجان است که از یک نام “ساو” با چیم باج و پسوند ال ساخته شده است که شاید چیم سترگ را داشته باشد و نمادی یادآور بسیار و بیش بودن انبوه باجی باشد که بیگانگان شکست خورده باید به دشمنان ایران و آدورپایگان می پرداخته اند. واژه دیگری که در آذربایجان و ایز (حتّی) در پاکستان به کار می رود گاوآل و یا گَوال و یا قوال (عربی شده) است که چیم آلتی را دارد که از پوست “گاو” ساخته می شده و برای نواختن آهنگ به کار برده می شده و هنوز هم می شود. و یا از ریشه “گَو، و گُفتن” ساخته شده و برای نامیدن همان ابزار آهنگ نوازی به هنگام گویش واژگان ترانه و آواز ساخته شده است، مانند نِهال که نام ساخته شده از بن کنونی (نه از نهادن) و پسوند آل ساخته شده و چیم ابزاری/چیزی برای نهادن را دارد مانند نهال درختان که نهاده می شود و بدین گونه درختی نو کاشته می شود.