زبان پارسی و ایتالیایی بی گمان از زبان های آریایی هستند و نزدیکی هایی دارند . همان گونه که خون و فرهنگ مردمان ایران و ایتالیا به شَوَند ( دلیل ) آریایی بودن به هم نزدیک است ، پس زبانشان هم به هم نزدیک است .

شوربختانه چندی است که گویا برخی آریایی بودن زبان ، فرهنگ و مردم آلمان را فراموش کرده اند . سنجش زبان پارسی و ایتالیایی ( با نام زبان های آریایی ) در کنار زبان آلمانی و تازی ( در کنار هم ! ) کاری نشایست است . هر چند بیگمان نویسنده آهنگ آن را ندارد که زبان آلمانی را نا آریایی بنامد ولی این گونه سنجش نادرست است .

برای دریافت بهتر و بیشتر نزدیکی زبان های پارسی ، آلمانی و ایتالیایی به نمونه های زیر بنگرید :

به سامان : پارسی – ایتالیایی – آلمانی

1- پَریش مَنَ [ پریشان منش ، آشفته پندار ] = perversion – pecuniaria

2-دیو [ دئوه ، خدایان دیرینه ی آریایی ، در بنیاد به مانَکِ ( معنی ) فروغ و روشنایی سپس اهریمن ] = damon – divina

3-پردیس [ فردوس ، بهشت ، گلستان – اوستا : paira daiza ] -ا paradies – paradiso

4-تیگ ریس [ تند و چالاک ، نام دجله ، تند رو مانند تیغ ] : tigris – tigris

شاید واپسین واژه نشاندهنده ی این باشد که ایران خاستگاه آریاییان بوده است .