دوستِ ارجمند، سخن درباره‌ی چیزی که «آموزشِ زبانِ مادری» خوانده می‌شود نیست که سخن درباره‌ی آموزش «به» زبانِ مادری است. دانیم که میانِ این دو دیگرسانی بسیار است.
با این سخنِ به جای شما نیز کم‌وبیش همه همداستان‌اند که «جای دوری نمی‌رود اگر کودکی بلوچ زبان خود را هم بنویسد یا گیلک دختری یا پسری کردزبان شعر زبان خود را هم در کنار غزلی زیبا از لسان‌الغیب بخواند.»
سخن بر سرِ این است که آموزشِ همگانی، از دبستان تا دانشگاه، باید به زبانِ ملی باشد نه این که در هر گوشه‌ای از ایران‌زمین زبانی و گویشی را برگیریم و نبیگهای آموزشی را تنها به آن زبانها یا گویشها بنویسیم و پارسی را از دستگاهِ آموزشی بزداییم. در این‌باره درنگرید به:
«آموزشِ زبان مادری» آری، «آموزش به زبان مادری» نه
http://parsianjoman.org/?p=514
بدین جای، سخنِ استاد پهلوان نیز روشن است و آن این است که دانشگاهها و سازمانهای پژوهشی باید به زبانِ پارسی باشند، نه هر یک به یکی از دهها زبانِ بومیِ ایران.

با همه‌ی احترامی که برای بزرگانی چون جناب پهلوان قائل هستم می‌خواستم به عنوان کوچک‌ترین عضو این محفل گرم نقدی به سخن ایشان و هم‌اندیشان ایشان وارد کنم.

جناب پهلوان گرامی درود و سلام این شاگرد کوچک را بپذیرید. جناب پهلوان آیا می‌دانید با این نظرگاه یا انگاره‌ای که ارائه می‌دهید هیزم در آتش چه اندیشه‌ای می‌ریزید؟ برادر و یا پدر بزرگوارم آیا می‌دانید این نگاه چه زبان و بیانی را در کنار و گوشه‌ی ایران به ورطه فراموشی خواهد برد؟ کنار و گوشه‌ای که اکنون و از اواخر قاجار کنار و گوشه شده و پیش از اجداد ما محل و مرکزی برای خود بوده. جناب پهلوان و هم اندیشان گرامی این مرد بزرگ خواهش می‌کنیم به عنوان فرزندان و نوادگان‌تان که بازنگری مختصری در نگاه خود به این سرزمین و هم‌آغوش‌بودگی این زبان-فرهنگ‌ها بکنید.
جای دوری نمی‌رود اگر کودکی بلوچ زبان خود را هم بنویسد یا گیلک دختری یا پسری کردزبان شعر زبان خود را هم در کنار غزلی زیبا از لسان‌الغیب بخواند.
عرض بنده تمام شد ولی جناب پهلوان این نسخه را اگر بپیچیم طوماری درهم‌پیچ مثل تاریخ ظالمانه‌ی زبان در فرانسه و اروپای مرکزی که خودتان مستحضر هستید از زبان فارسی ساخته می‌شود که فرزندان ما را شرمگین خواهد کرد.

به امید مروت و جوانمردی با یکدیگر

عضو کوچک گپستان پارسی‌انجمن
علی زندیه‌وکیلی