دیدگاه‌ها برای: گواههایی تازه‌یافته درباره‌ی دگرگونیِ زبان در آذربایجان و جای‌نامهای پارسی به ترکی

توسط: Erfan

Erfan — Tue, 09 Jan 2024 12:49:37 +0000

اینکه زبان ترک ها بعدا ترکی شده صحیح است.همانطور که قبل از زبان آذری، مردمان این دیار به زبان های غیر ایرانی و بومی تکلم میکردند. تغییر زبان یک پدیده نورمال در تاریخ بشر است.
مساله نوع بهره برداری از فکت های تاریخی است.
اینکه زبان ترک ها موخر بر زبان آذری است دلیل نمیشود انتظار داشته باشیم متکلمان به آن ، زبان خود را فراموش کنند و به زبان مبهم مقدم برگردند.
بلکه باید در کنار زبان فارسی به عنوان زبان ارتباط جمعی ایرانیان ، در حفظ و البته توسعه زبان های مادری نیز بکوشیم به این صورت که در کنار زبان فارسی ، واحد های درسی به زبان مادری موجود باشد.
موفق باشید.

توسط: بابک

بابک — Sat, 17 Sep 2022 14:24:26 +0000

در پاسخ به بای بک.

به اندامهای پیکر خود در زبان آدورپایگان (معرب به آذربایجان) بنگرید که بیشتر نام های پارسی پهلوی با گویش ماد-آدوریگ (آذری) دارند:
باش (سَر): باش یا همان سر یک واژه پارسی است که چون کیستی و هم زنده بودن یا نبودن هر کسی را نشان می دهد بدین نام خوانده شده است.
گُوز (چشم): ایرانیان چشم تنگ نیستند و چشم ایرانیان آریایی تبار مانند گردو یا گوز درشت است.
دوداگ (لب): دود در زبان پارسی پهلوی همان بخار و هم دود آتش است و لب که بخار درون از آن بیرون می زند، دوداگ گفته شده است.
غولاگ (گوش): غولیدن همان شنیدن است و غولاگ همان گوش یا (اندام) شنونده است. واژه آزغولیدن نیز همان گوش دادن است. غول آز: گوش کن! بشنو!
اَل (دست): اَلیتَن (اَل-) یعنی به دست آوردن، گرفتن، و اَلَک (ابزاری برای به دست آوردن و گرفتن) از همین ریشه است. همچنین، نام شهر اَلیگودَرز (اَل ی گودَرز) در جنوب استان لرستان (مادنشین) نیز به معنی دست گودرز است و گودَرز نامی آریایی است.
گورساگ (معده): نام این اندام از واژه گورسیدَن (گورس-) یعنی گرسنه شدن است و گورساگ یعنی گرسنه شونده (معده)و برابر با کومیک (معده) و دیگر واژگان همچیم (مترادف) پارسی پهلوی است.
آیاگ (پا) از بن آمدن (آی-) است و به معنی آینده (آن که می آید) است و همان پا است که همراه شما می آید.
پارماگ (انگشت) از بن پارمیدَن (پارم-) است که به چیم نوازش کردن و لمس کردن است. از دیگر واژه های همریشه با این بن، نام و یا گزارواژه (صفت) پارمین است که از نام های دوران هخامنشی است.
پاگورساگ (روده) اندامی است که از زیر با گورساگ (معده)پیوسته است و از این رو به این نام نامیده شده است.
این ها بنیادین ترین واژگان هستند که نمایانگر کیستی راستین مردم آدورپایگان و هم مردم ترکیه هستند که به راستی ترک دانستن مردم این سرزمینهای ایرانشهری نه با ریخت شناسی و نه با واژه شناسی و نه با تاریخ و نه با فرهنگ و جغرافی و آثار باستانی آن ها جور درنمی آید. روشن است که با بررسی های بیشتر شمار واژگان پارسی بیشتری روشن خواهند شد که به کوشش و بررسی مردم برای شناخت خودشان بستگی دارد و در این میان، دانشجویان و پژوهشگران زبان پارسی پهلوی (زبانی ایرانیان با گویش های پارسی و پارتی و مادی) باید بیشتر بکوشند.

توسط: ایرانی

ایرانی — Sat, 09 Jan 2021 17:59:01 +0000

در پاسخ به بای بک.

پاسخی بیش از این از شما انتظار نمی‌رود.

توسط: بای بک

بای بک — Wed, 06 Jan 2021 10:30:38 +0000

در پاسخ به بابک.

خیلی خزعبل بافی کردی

توسط: امیر

امیر — Wed, 28 Oct 2020 11:12:42 +0000

“نخستین تمدن بزرگ و محوری تاریخ و سر آغاز تاریخ ایران است…”!!!!!!!!!!!!!!!
پس پیش از آن؟
حکومت مادها چه؟!
پادشاهان ماد: آکو دیاکو ماردین…
چرا همیشه با دست خودمان بخشی از تاریخ‌ خود را حذف می‌کنیم.
۲۷۲۰

توسط: بابک

بابک — Sat, 05 Oct 2019 12:15:27 +0000

برخی از فرهیختگان با دیدن ماه و ستاره در پول های پادشاهان ایرانی پیش از اسلام می پندارند که این ماه و ستاره نشانه ماه و ستاره پرچم ترکیه است، و می گویند که پادشاهان اشکانی و به ویژه ساسانی با این ماه و ستاره نیز تورک بوده اند که این سخنی بس ناروا و نادرست است. چرا؟
پادشاهان ایران پیش از اسلام به چند دینی و آزادی دین و اندیشه باورمند بودند، و فرهنگ ایران پیش از اسلام فرهنگی باز و گوناگون بوده است. طالبان در افغانستان، پیکره های بزرگ بودا را با بمب نابود کردند که گواه آزادی بوداییسم در ایرانشهر ساسانی آن زمان بودند. یکی از دین های بزرگ و کارگر درایران ساسانی آیین میترائیسم یا آیین مهر (خورشید) نشانه مهرورزی بوده است و نمادهای ماه وستاره نمادهای آیین مهر و نه نشانه های ترکیه ای هستند که پس از جنگ جهانی نخست از امپراتوری عثمانی جدایی یافت و به یک کشور جداگانه دگرگون شد. دیگر این که ترکیه از نگاه داستانیگ (تاریخی) چندان کهن نیست و بخش بزرگی از آن، چه بخش های کُردنشین و پارسی گوی و آریایی آن، و چه بخش های ترکی گوی آن بنمایه ای (اصالتی) ایرانی دارند و بخشی از ایرانشهر بزرگ بوده اند. مایه شوربختی است که مردمان کشور من و کشورهای همسایه داستان و کیستی خود را از یاد برده اند و همین هم به تنش هایی آزاردهنده و گاه خونبار در این کوست (منطقه) انجامیده است که مایه شرمندگی هر مردم (انسان) آزاده ای است. واژه ای که در ترکیه به جای “زن” به کار برده می شود واژه “کادین” و یا “کارین” است که هر دو ریشه پارسی پهلوی دارند و دارای چیم “ماده” هستند. همچنین، آنچه که در نیبیگ (کتاب) فارسی به ما یاد داده اند، که واژگانی چون “اُتاق” و “خانم” ریشه مغولی دارند، نیز سپورریگیها (کاملاً) نادرست است. واژه “اُتاق” و “اُتاقَک” هر دو دگرگون شده واژگان ایوتاگ و ایوتاگگ هستند که واژگانی پارسی پهلوی می باشند و واژه خانم بونیها (اساساً) از واژه خان و پسوند یم/ -ُم ساخته شده است و به معنی “سَروَرَم” برای ارج نهادن ویژه به زن/ کادین ویژه به کار گرفته می شده و هنوز هم ارجمندی ویژه ای در هَمتاگینش (مقایسه)با دو واژه دیگر دارد. اگر سخن مرا نمی پذیرید، از نرم افزار google برای یافتن برابرهای مغولی این وازه ها بهره بگیرید که بیهوده خواهد بود. مغولی که اکنون هم بیابانگرد و چپرنشین است، چگونه می توانسته آموزگار واژه “اُتاق / ایوتاگ” باشد برای ایرانیانی که سدّ شوشتر و دژهای اُستوار سده ها پیش از یورش ددمنشانه آنان ساخته بودند؟!!! و واژه پایه کادین/گادین/کارین نیز در ترکیه نشانگر پارسی پهلوی بودن زبان مادری راستین مردم گرامی آن کشور بزرگ و همسایه است که برایشان آرزوی دوستی و آشتی و مهرورزی به جای جنگ و خونریزی دارم.

توسط: بابک

بابک — Sun, 29 Sep 2019 11:40:00 +0000

ایرانشهر بزرگ پهنه ای گسترده بوده است که امروزه بخش هایی از آن در کازاگستان، ترکمنستان، اَران (آذربایجان)، ارمنستان، گرجستان، کیرکیزستان، ازبکستان و تاجیکستان، روسیه (دربند و … )، آراگ (عراق)، افغانستان، کویت، بحرین، بخشی از ترکیه، پاکستان جای گرفته اند. سخن از بی ریشگی ترک ها نیست، سخن از بدبختی ما ایرانشهریان است که پس از یورش و چیرگی دَگرزَمان (طولانی) بیگانگان اَرمائیلیگ (عربی)، روسی و انگلیسی و ترک زبانان (نه ترکان) عثمانی نه خود و نه دیگری را می شناسیم. پارسی گوی این زمان ترکی گوی را نمی شناسد و ترکی گوی نه داستان (تاریخ) راستین آدورپایگان (آذربایجان) را به یاد دارد و نه پارسی گوی را می شناسد. دشمنان درونی و بیرونی این سرزمین نیز نه تنها زمانی برای آگاهانیدن مردم از داستان راستین میهن خود نمی گذارند که از این آب گل آلود بهره ها ببرند، که بر کوس (طبل) جدایی افکنی میان نه مردم ایران، که ایز (حتّی) برادر و خواهر و پدر و مادر نیز سخت می کوبند. ورزش و بازیی که باید برای دوستی و مهرورزی هر چه بیشتر باشد، به ابزاری برای جدایی افکنی میان مردم ویهیریسته (تبدیل) می شود و روزنامه ای به نام “ایران” که باید دل های ایرانیان در جای جای این سرزمین اهورایی را به هم بپیوندد، و بر دانایی و فرَهَنگ آنان بیفزاید، به واژگانی زشت و ناپسند و اهریمنی آلوده می شود که کینه توزی و دشمنی میان مردمان فزونی گیرد. برخی نیز نادانسته و بی هیچ بررسی بازیچه این سو و آن سو می شوند. این برنامه اهریمنی هم از درون و هم از بیرون دنبال می شود. برخی که خود را دانشگاهی می نامند، بی هیچ بررسی گوکانیگ (دقیق) و باریک بینی و نکته سنجی زبان دشمن بیگانه را زبان مادری (آنادیلی) خود می دانند و برای آن نیبیگ ها (کتاب ها) می نویسند و در تارنمای خود می گذارند و ایز (حتّی) نام خود را نیز به زبان تورکی برمی گردانند و زمانی که با چیم های (دلایل) روشن هشت گانه زیست شناختی، داستانی (تاریخی)، فرهنگی، و … پارسی پهلوی بودن زبان مادران و پدران آدورپایگان خود را نشان می دهم، سخن از کندن گور زمان می گویند. شوربختانه با پول ایران و ایرانی و بویژه مردم آدورپایگان ستم دیده، به کمراه کردن و تخم کینه افکندن در دل جوانان میهن می پردازند. برخی چنان ناآگاه هستند که پرچم ترکیه را در آفرین گفتن به گروه ورزشی تراکتورسازی به دست خود می جنبانند گویی که دلاوری های آدورپایگانیان را در دشت چالدران از یاد برده اند که با ترکی گویان عثمانی دلیری ها و جان سپاری ها کردند. من دشمن ترکیه نیستم و این سخنان را تنها برای آگاهانیدن مردم نگون بختی می گویم که داستان (تاریخ) خود را این چنین از یاد برده اند. جام جم (تلویزیون) گوناز تی وی نیز وَیپانان (خلبانان) ترکیه را نشان می دهد. گویی آنان نیز نمی دانند که مردم ترکیه بیشتر دارای نژاد آریایی و از بن ایرانی هستند. روستاگ های افشین، ویرانشهر، دریاچه وان، هَمشین، اَرژَنگان (ارزنجان)، و دریاچه وان همه نام هایی پارسی پهلوی دارند و گنجَگ (گنجه)، شیروان، بادکوبه (باکو)، و … در اَران (یا آن جایی که آذربایجان شمالی می پندارند) نام هایی پارسی پهلوی دارند. جوانان و مردان و زنان ایرانشهر آگاه باشید که جان و خواسته ما ایرانیان در جای جای این سرزمین نباید به بدخواهی خودفروختگان میهن فروش و بیگانگان اهریمنی تباه گردد. اگر دانش بیشتری دوست دارید، نوشته دیگر مرا در همین تارنما، هشت چیم (هشت دلیل) مرا برای پارسی پهلوی بودن زبان داستانیگ (تاریخی) و راستین مردم آدورپایگان را بخوانید. با سپاس و بهترین آرزوها برای همه مردم گیتی بویژه ایرانیان گرامی و مردم آدورپایگان.

توسط: حسین رضا تاجیک

حسین رضا تاجیک — Wed, 05 Jun 2019 12:02:16 +0000

در خصوص پان ترکها باید بدانیم آنها هیچ ریشه ای در تاریخ ندارد . گرچه سعی می کند برای خود ریشه تراشی و تاریخ سازی و هویت بافی کند مثل اینکه بگویید سومری ها چون زبان التصاقی داشتند و چون ترکی نیز زبان التصاقی است پس سومری ها ترک بوده اند و این از بزرگترین جوکهای تاریخ است زیرا اگر داشتن زبان التصاقی نشانه ترک بودن است پس بسیاری از آفریقایی ها که زبانشان باتنو است پس ترک هستند چون زبانهای باتنو هم التصاقی است و یا کره ای ها و ژاپنی ها هم ترک هستند و یا مالزی ها و اندونزی ها هم ترک هستند چون زبانشان جزو زبان‌های استرونزیایی است و این زبان التصاقی است و البته زبانهای التصاقی زیادند و همین بسنده است . در خصوص ترکها همانطور که گفتیم بی ریشه ترین قوم جهان هستند آنها نه اسطوره خاصی دارند ( دده قورقود یک حماسه ۲۰۰ و ۳۰۰ ساله است و همانطور که می دانیم حماسه با اسطوره فرق دارد ) و نه فیلسوف خاصی دارند ( تنها فیلسوف که احتمال ترک بودن دارد فارابی است که برخی محققان می گویند ایرانی الاصل بوده و بعضی هم معتقدند اهل فاریاب افغانستان بوده است ) . همچنین ما هیچ پیامبر ترک سراغ نداریم و هیچ دین ترکی نمی شناسیم و این دلالت بر بی ریشگی این قوم دارد که نه دینی خاص خود دارد و نه پیامبری بر آمده از فرهنگ خود . چنانکه در دوران معاصر هم ما روشنفکر و متفکر شاخص ترک در حد و حدود نصر حامد ابو زید مصری یا محمد ارکون الجزایری یا محمد عابد جابری مراکشی و یا عبدالکریم سروش ایرانی یا نقیب الطاس مالزیایی و یا فضل الرحمان پاکستانی و… سراغ نداریم .
به هر حال شاید علت این همه اصرار و تعصب پان ترکها بر زبانشان همین باشد که اینها اصلا چیز دیگری ندارند که بخواهند بدان تمسک جویند . نه دینی و نه پیامبری و نه فیلسوفی و نه متفکری و …

توسط: بابک

بابک — Tue, 12 Mar 2019 11:12:28 +0000

با درود و شادباش گویی فرارسیدن نوروز و سال نو بر همه ایرانشهریان گرامی، باید یادآور شد که بیشتر از جدایی خواهی و دست اندرکاری بیگانه و بیگانه پرستان،ناآگاهی بیشتر مردم از کیستی خودشان سیجناک (خطرناک) می نماید که با اخگرهایی که از دو سوی برافروخته می شوند، جان سپار خواسته های اهریمنی بیگانگان خواهند بود. گرفتاری برای خوراک تابستان و پوشاک زمستان توان اندیشیدن و بررسی (مطالعه) را از بیشتر مردم گرفته است و از این روی بیشتر مردم گناهی ندارند و اگر این تارنمای بسیار نیکو و ارزشمند نیز نبود، و من آن نیبیگ (کتاب) واژه نامه هوشمند پارسیگ پهلویگ را نخوانده بودم، خود نیز گرفتار دو دلی بودم. ناآگاهی ویژه تنها مردمان نافرهیخته و یا کم فرهیخته نیست، که در میان فرهیختگان دانشگاهیگ نیز دیده می شود که زمانی برای بررسی نداشته اند و یا دانش هایی ناراست از راه های نادرست را به دست آورده اند بی آن که درباره درستی آن ها اندیشیده باشند. از این روی، بایسته و بایسته و بایسته (نه تنها شایسته!) و بایسته است که دانشمندان زبان پارسیگ در آگاهانیدن مردمان بخش های گوناگون میهن گرامیمان با نیکویی و خوش رویی از راه برگزاری همایش ها، نوشتن نوشتارها و جستارها و دانینَگان (مقالات)، گفتگو با کسانی که بر کوس جدایی خواهی می کوبند، بهره گیری از والَنتورها (شبکه های اجتماعی) بیش از پیش و با شتاب تر از بیگانگان اهریمنی بکوشند.

توسط: زریر عباسی

زریر عباسی — Tue, 26 Feb 2019 08:01:18 +0000

بسمه تعالی
پان ترکیست ؛ بزرگترین خطر هویت ایرانی
زریر عباسی
بزرگترین تهدیدی که آینده هویت ایرانی و در واقع ماهیت و اصالت و شخصیت منحصر به فرد کشور ایران ، به عنوان یکی از قدیمی ترین تمدن های بشری ، را تهدید می کند ، زیاده خواهی قومیت ها و به ویژه پان ترکها می باشد . ابتدا بگوییم علت اینکه ما بر زیاده خواهی پان ترکها تاکید داریم این است که در میان قومیت ها ، ترکها بیشترین جمعیت را دارند و بزرگترین قوم محسوب می شوند و لذا بیشتر از دیگر قومیت ها زیاده خواهی های ، برخی از آنان یعنی پان ترکها ، بازتاب و تاثیر منفی بر ایران خواهد داشت .
نکته دیگری که در ابتدا باید بگوییم این است که ایران کشوری کثیر القوم می باشد و این وضعیت را ما از همان تمدن ایران هخامنشی ، که نخستین تمدن بزرگ و محوری تاریخ و سر آغاز تاریخ ایران است ، به وضوح شاهدیم . بنابراین طبیعی است که آنها حق داشته باشند با زبان قومی خود با خانواده و خویشاوندان و همسایگان و هر کس دیگری که به زبان آنها تکلم می کند به زبان قومی خود تکلم کنند . اما باید به این نکته بسیار اساسی توجه داشت که زبان فارسی یگانه زبان رسمی و ملی همه ایرانیان می باشد و تنها پل ارتباطی اقوام متعدد و مختلف ایران زمین با یکدیگر می باشد . براستی اگر بنا باشد هر قومی زبان خود را در مدارس آموزش ببیند و با آن زبان بزرگ شود ، دیگر چه چیزی می تواند عامل پیوند او با اقوام دیگر باشد ؟ و اصلا چه وجه مشترکی موجب می شود تا ما همه ایشان را ایرانی بدانیم و بنامیم ؟ اگر قرار باشد هر قومی در مدارسش به زبان قومیش آموزش ببیند آیا این چیزی جز تضعیف وجه شباهت و عامل همبستگی همه ایرانیان و تقویت عامل جدایی و وجه تفاوت ایشان خواهد بود ؟ در این صورت چه وجه شباهتی یک بلوچ را به یک ترک و یا یک عرب را به یک کرد پیوند می دهد و موجب می شود تا همه آنها ایرانی شمرده شوند ؟ آیا این مقدمه ای نخواهد بود بر تجزیه و تکه تکه شدن کشور عزیزمان ؟
به هر روی به نظر می رسد زبان فارسی تنها رابط و وسیله اتصال اقوام ایرانی با یکدیگر و در واقع زبان میانجی است و چنین مقامی را هیچ چیز دیگر ، باز تاکید می کنیم هیچ چیز دیگر ، ندارد . حتی دین و مذهب نیز در ایران ما دارای تنوع و تعدد است و حداقل چهار دین در قانون اساسی به رسمیت شناخته شده است که هر کدام از ادیان و به ویژه دین رسمی یعنی اسلام حداقل دارای دو مذهب شیعه اثنی عشری و تسنن است . بنابراین ما حتی از دین و مذهب هم نمی توانیم توقع مرکز ثقل و نقطه اتصال اقوام ایرانی بودن را داشته باشیم و این مقام در درجه اول مختص به زبان فارسی و در درجه بعدی به دین مبین اسلام و مذهب تشیع اختصاص دارد .
در همین رابطه مطلب مهم دیگری که وجود دارد این است که ما ایرانیان از معدود ملت هایی هستیم که دچار گسست تاریخی چشمگیری نشدیم و تقریبا دارای پیوستگی تاریخی با اجداد و نیاکان خود ، به ویژه اجداد هخامنشی خود هستیم ، و تنها چیزی که ما را به آن اجداد پر افتخار متصل می کند چیزی جز زبان گرانمایه پارسی ، که جزو چهار زبان کلاسیک جهان است ، نیست . ( جالب است بدانیم در سال ۱۸۷۲ در نشست ادیبان و زبان‌شناسان اروپایی در برلین، چهار زبان یعنی یونانی، فارسی، لاتین و سانسکریت به عنوان زبان‌های کلاسیک جهان برگزیده شدند. بر پایه تعریف، زبانی کلاسیک به شمار می‌آید که یکم، باستانی باشد، دوم، ادبیات غنی داشته باشد و سوم در آخرین هزاره عمر خود تغییرات اندکی کرده باشد ؛ در نشست برلین زبان شناسان پذیرفتند که ادبیات فارسی در قرون وسطی در صدر و پیشگاه ادبیات دیگر ملت‌‌ها بوده و ایران در آن سده‌ها بیش از هر ملت دیگری سراینده، نویسنده و اندیشمند ( حکیم یا فیلسوف) داشته‌ است . همچنین در نشست‌های سال‌های ۱۹۲۲ و ۱۹۳۶، جایگاه زبان فارسی ، به عنوان یک زبان کلاسیک هند و اروپایی بار دیگر تایید شد ) .
به هر روی ما ایرانیان در طی بیش از دو هزار و پانصد سال حداقل دو بار دین خود را عوض کردیم ولی به تصریح همه زبان شناسان زبان ما ، با همه تغییراتی که کرده ، در ادامه و دنباله زبان اجداد باستانیمان محسوب می شود و این بزرگترین افتخار ماست که مانند ملتهایی حتی ملتهایی به کهنی مصر زبان خود را از دست ندادیم و عرب زبان نشدیم و یا مانند مردم آناتولی ، زبان خود را از دست ندادیم و ترک زبان نشدیم . اگر چه این افتخار تمام نیست زیرا برای مثال نواحی بین النهرین که زمانی فارس زبان بودند و پایتخت تاریخی ایران یعنی تیسفون در آنجا قرار داشت متاسفانه در عربیت استحاله شدند و عرب زبان شدند و یا نواحی مثل مرو و سمرقند و بخارا و فرغانه و خوارزم و بسیاری از جاهای دیگر که زمانی یا فارس زبان و یا ایرانی زبان بودند در فرهنگ مهاجم و متجاوز ترک استحاله شدند و ترک زبان شدند . اما خوشبختانه کانون اصلی زبان فارسی ، یعنی ایران فعلی ، به همت بزرگانی چون فردوسی و سعدی و … و نیز عواملی دیگر از استحاله در فرهنگ های مهاجم عرب و ترک ، حداقل تا به حال ، در امان ماندند .
اما متاسفانه در سالهای اخیر برخی از اقوام ، به ویژه پان ترکها ، با زیاده خواهی های خود موجبات تهدید این یگانه عامل پیوند ایرانیان با یکدیگر و تنها عامل پیوند با پیشینیانشان شدند . پان ترکها با انجام کارهایی چون نامه نوشتن به رییس جمهور ( متاسفانه جناب رییس جمهور در زمان تبلیغات ریاست جمهوری برای دستیابی به یک مسند دنیایی کم ارزش ، وعده هایی خلاف مصلحت ایران به اقوام داد و حالا باید چوبش را فرهنگ و هویت ایرانی ما بخورد . ایکاش در قانون اساسی این ماده قرار گیرد که : ” کلیه نامزدهای مقامات انتخابی کشور ، اعم از ریاست جمهوری ، ریاست قوه قضاییه ( در صورت انتخابی شدن آن ) ، نمایندگی مجلس شورای اسلامی ، نمایندگی مجلس خبرگان در تبلیغات انتخاباتی خود وعده و شعاری ندهند که بر خلاف اصول اساسی اسلام ، قانون اساسی ، منافع ملی و تمامیت سرزمینی و اصالت ایرانی باشد و اگر نامزدی چنین وعده ای یا شعاری مطرح کرد ، پس از سه بار تذکر اگر از عمل خود بازنگشت با تشکیل جلسه فوق العاده ای توسط شورای نگهبان صلاحیت او مورد بررسی مجدد قرار می گیرد و در صورت لزوم از نامزدی آن سمت کنار گذاشته می شود ) .
به هر روی پان ترکها از ریاست جمهوری تقاضای رسمی شدن زبان ترکی در ایران و نیز تدریس به زبان ترکی و نیز تاسیس فرهنگستان زبان و ادبیات ترکی ؛ درخواست های نامشروع و گستاخانه دیگر کرده اند و باید با اندوه بگوییم که می خواهند از این راه به شکستن کمر زبان فارسی و به تبع آن اصالت و ماهیت ایران کهن بپردازند . ( بعضی از این خائن های بی ریشه فکر می کنند اگر تقاضای به رسمیت شناختن زبان ترکی کنند بهتر است تا تقاضای تجزیه طلبی کنند . در حالیکه تمام اصالت و شخصیت ایران ، به زبان فارسی است و اگر این زبان آسیب ببیند دیگر ایرانی وجود نخواهد داشت و ما با شرمندگی در برابر تمام کسانی که برای ایرانیت ایران جان باختند و به ویژه فردوسی ، ایران را به توران تبدیل کردیم و خودمان یوغ بندگی ترکان و تورانیان را بر گردن نهادیم و ای وای از آن روز ) .
در اینجا باید مطلبی را به همگان تذکر دهیم که ترکهای ایران را باید به دو دسته تقسیم کرد : یکی ترک زبان ترک تبار و دوم ترک زبانان ایرانی تبار .
الف ) ترک زبانان ترک تبار : ترک زبانان ترک تبار که ترکهای اصیل و واقعی هستند ، اقوامی نیمه وحشی از نژاد زرد می باشند که گرچه در گذشته بیشتر در غرب چین و مغولستان قرار داشتند ولی اینکه بر اثر مهاجرت ها و تهاجم ها در آسیای غربی و تا بخش‌هایی از اروپای شرقی نیز ساکن‌ شده اند. اینها به زبان‌هایی از خانواده زبان‌های ترکی‌تبار سخن می‌گویند.
خاستگاه اصلی مردمان ترک‌تبار واقعی ، غرب چین و مغولستان بوده و این مردمان زرد پوست مغول سان به تدریج و با مهاجرت و تهاجم و تجاوز به زنان غیر ترک و قهر و غلبه در غرب آسیا، خاورمیانه، آناتولی و اروپای شرقی سکونت یافتند. و بخش‌های بزرگی از مردم هندواروپایی نواحی جدید نیز ترک‌زبان کردند. بررسی دی‌ان‌ای در ترکیه نشان می‌دهد که مردم ترکیه نوادگان مردم مختلف ساکن آناتولی مانند یونانی، ارمنی، قفقازی (آسیانی) و کرد میباشند که در سده‌های معاصر ترک‌زبان شده‌اند و از لحاظ ژن از نژاد ترک (زردپوست مغول‌سان) بهره بسیار کمی برده اند. کمتر از ۱۰% مردم ترکیه دارای این نژاد می‌باشند. در مورد ترک زبانان آذربایجانی نیز این قضیه صادق است که از لحاظ ژن به سان مردم ایرانی و قفقازی هستند . این را از تفاوت در ظاهر و فیزیک ترکان ایران و آناتولی که آریایی تبارند با ترکان زرد پوست آسیای مرکزی مثل قرقیزستان و قزاقستان و ازبکستان و … می بینیم . .
بسیاری از اقوام ترک شده و ترک‌زبان، زبان ترکی را بر اثر تجاوز مردان ترک شبه وحشی و یا ارتباط و آمیزش با ترک‌زبانان اخذ کرده‌اند، ( شبیه اتفاقی که در جاهایی مثل مصر و تونس و… شد که مردم آن نواحی با آن که عرب نژاد نبودند بر اثر قهر و غلبه اعراب زبان اصلی و مادری خود را از دست دادند و عرب زبان شدند و بدین وسیله در هویت عربی استحاله شدند . جالب این است که حتی بعضی ازاین عرب شده ها در تفکرات پان عربی و تعصب عربی از اعراب واقعی و اصیل که ساکنان حجازند گوی سبقت را ربودند ! شبیه بعضی از ایرانیان و آریایی تباران خودمان که در فرهنگ و زبان ترکی چنان استحاله و الینه و آسیمیله شده اند و خود را ترک واقعی و اصیل می شمارند و چنان در حمایت از فرهنگ گرگ پرست ترکی سینه دری می کنند که آدم نمی داند به حال این بی هویت ها بگرید یا بخندد !
از میان اقوامی که امروزه ترک نام گرفته‌اند بسیاری از اقوام ایشان ، در تاریخ قدیم هیچ‌گاه خود و قوم خود را ترک نمی‌نامیدند. در مورد بخشی از این اقوام ساکن آسیای میانه تنها پس از وارد شدن نظریه پان‌ترکیسم توسط آرمینیوس وامبری یهودی و فرستاده پنهانی وزارت خارجه بریتانیا به عثمانی این نام رفته‌رفته برای این اقوام نیز رواج یافت . به هر روی این ترک تباران ترک زبان زرد پوست هستند و به هیچ وجه جزو ساکنان اصلی ایران محسوب نمی شوند .
ب ) ترک زبانان ایرانی تبار : این ترکها که ترکهای اصیل و واقعی و زرد پوست نمی باشند بلکه در آذربایجان ایران زبانشان ، پیش از ورود ترکان ، پهلوی آذری بوده است ولی در بعد از اسلام و با برداشته شدن سد حکومت مرکزی قوی ای مثل ساسانیان که دایم با اقوام ترک زرد پوست در نبرد بودند ، پای اقوام زرد پوست به ایران بازشد اینها با گفتن شهادتین وارد جهان اسلام آنروز که ایران هم بخشی از آن شده بود می شدند . روند ورود ترکان در ایران در دوره سلجوقی تشدید شد و با تشکیل حکومت سلاجقه روم حضورشان در آذربایجان شدت گرفت و بعدها با حمله مغولان ، که هم نژادان و برادران ترکان محسوب می شوند ، ادامه پیدا کرد و در زمان ایلخانان که پایگاهشان در آذربایجان و پایتختشان مراغه بود تشدید شد و در دوره صفوی به اوج رسید . این ترک تباران زرد پوست در نواحی آذربایجان که جایگاه صفویان بود به طور جدی تری ساکن شدند و با قهر و غلبه و تجاوز ، زبان خودشان را بر ایرانیان آریایی تحمیل کردند . همانطور که گفتیم بررسی دی‌ان‌ای در ترکیه نشان می‌دهد که مردم ترکیه نوادگان مردم مختلف ساکن آناتولی مانند یونانی، ارمنی، قفقازی (آسیانی) و کرد میباشند که در سده‌های معاصر ترک‌زبان شده‌اند و از لحاظ ژن از نژاد ترک (زردپوست مغول‌سان) بهره بسیار کمی برده اند. کمتر از ۱۰% مردم ترکیه دارای این نژاد زرد پوست می‌باشند. در مورد ترک زبانان آذربایجانی نیز این قضیه صادق است که از لحاظ ژن به سان مردم ایرانی و قفقازی هستند ، که بر اثر تهاجم و تجاوز ترک زبان شده اند . این را از تفاوت در ظاهر و فیزیک ترکان ایران و آناتولی که آریایی تبارند با ترکان زرد پوست آسیای مرکزی مثل قرقیزستان و قزاقستان و ازبکستان و … می بینیم .
به هر روی ما به پان ترکهایی که ترک زبان ترک تبار هستند و به ایران آمده اند و خواهان رسمی شدن زبان ترکی در ایران و نیز تدریس به زبان ترکی و نیز تاسیس فرهنگستان زبان و ادبیات ترکی و دارای دیگر درخواست های نامشروع هستند ( عده ای گمان می کنند که بهتر است در برابر پان ترکها کوتاه آمد و در برابر خواسته های آنها تسلیم شد اما حقیقتا اشتباه می کنند ! واقعا اشتباه می کنند ! یقینا اشتباه می کنند ! دریغا که نمی دانیم به این افراد ساده لوح به چه زبانی بگوییم که اشتباه می کنید ؟! ) به هر روی ما به این پان ترکهایی که از فرط بی ریشگی و بی هویتی و بی اصالتی به جعل تاریخ و جغرافیا و شخصیت برای خود می پردازند چنانکه ولادیمیر مینورسکی خاورشناس روس در مورد ایشان گفته : «هر جا که پرسش حل‌نشده‌ای در زمینه فرهنگ قوم‌های شرق باستان پدید آید ترکان بی‌درنگ دست خود را همان‌جا دراز می‌کنند » .
همچنین مینورسکی ضمن انتقاد از روش مورّخان پان‌ترکیست، بیان می‌دارد که «مسائل علمی حل‌نشده‌ای در زمینه فرهنگ اقوام شرق باستان» بستری برای جعل تاریخی و توجیه مقاصد ایدئولوژیک پان‌ترکیسم فراهم ساخته‌ است .
همچنین جالب است بدانیم این پان ترکها که نسب خود را به گرگ آسنا می رسانند در جنایت و آدم کشی و بی ناموسی و تجاوزگری و خباثت و رذالت دست کمی از گرگ نیز ندارند و این پان ترکیستها تنها پنج نسل کشی در قرن بیستم انجام دادند نسل کشی ارامنه با یک و نیم میلیون کشته ؛ نسل کشی یونانیان با ۵۰۰ هزار کشته ؛ نسل کشی آشوریان با ۳۰۰ هزار کشته ، نسل کشی کردها و نسل کشی علویان .( البته اینها تنها جنایت آنها در قرن بیستم است و خدا می داند در گذشته اینها چه جنایتهایی مرتکب شده اند ؛ برای مثال یکی از اولین کشتارهای های ترکان ، کشتار ایرانیان از قرن پنجم تا قرن هفتم و هشتم است . متاسفانه این نسل کشی ها مغفول مانده است . نسل کشی و وحشی گری اقوام ترک تا حدی بوده است که اصطلاح ترکتازی در زبان فارسی برای بیان وحشیگری است . برای مثال انوری شاعر عصر سلجوقی قصیده ای دارد در بیان وحشی گری ها و تجاوزگری های قوم ترک غز که با این دو بیت شروع می شود : به سمرقند اگر بگذری ای باد سحر نامه اهل خراسان به بر خاقان بر نامه‌ای مطلع آن رنج تن و آفت جان نامه‌ای مقطع آن درد دل و سوز جگر )
به هر روی این پان ترکهای ترک تبار زرد پوست و گرگ نسب از نواحی دیگر به ایران کوچ کرده اند و ما به آنها می گوییم : ایران کشور شما نیست و شما با رعایت احترام و ادب حداکثر مهمان ما هستید و مهمان باید حرمت صاحب خانه را نگهدارد و درخواست ناحق نکند و اگر باز هم نمی توانید ایران آریایی را تحمل کنید بهتر است به نزد اجداد زرد پوست نیمه وحشیتان در غرب چین و مغولستان بازگردید و ایران را برای ایرانیان آریایی بگذارید . ( البته بهتر است دستاویزهای پان ترکها از دست آنها گرفته شود ؛ مثلا اصل ۱۵ قانون اساسی که بر خلاف اصالت ایرانی است حذف شود و یا تیم تراکتورسازی که نماد پان ترکها شده از لیگ فوتبال کنار گذاشته شود ) . اما خطاب ما به برادران هم میهن ترک زبان اما ایرانی و آریایی تبار خود که بر اثر قهر و غلبه ترک تبارهای زرد پوست گرگ نسب ، ترک زبان شده اند می گوییم که زبان اصلی شما پهلوی آذری است که از خانواده زبانهای ایرانی است و شما اگر می خواهید به اصل خویش بازگردید و در فرهنگ ترک تباران زرد پوست استحاله نشوید و همانند اجدادتان به زبان ایرانی تکلم کنید بهتر است دست از زبانی که به زور بر شما تحمیل شده بردارید و به زبان شیرین فارسی که نزدیکترین زبان به زبان آذری است برگردید و به این زبان سخن بگویید .