دیدگاه‌ها برای: زبان و خطِ ما

توسط: پارسی‌انجمن

پارسی‌انجمن — Thu, 28 Jan 2021 17:49:48 +0000

در پاسخ به آرش.

در این باره بدین جای درنگرید:
«پارسی‌گویانِ باستان زبانِ خویش را چه می‌نامیدند؟»
http://parsianjoman.org/?p=5847

توسط: آرش

آرش — Fri, 22 Jan 2021 07:15:28 +0000

درود
ببخشید منظور از پارسی پهلوی چیست؟
مگر پهلوی بر دو گویش نیست پهلوی پارتی یا اشکانی پهلوی پارسی یا ساسانی
این عبارت پارسیگ و پارسی پهلوی دیگر چیست؟

توسط: آزیتا

آزیتا — Thu, 14 Jan 2021 03:16:49 +0000

بسیار عالی نوشته اید استاد. دست مریزاد. زنده باشید. سوالی داشتم: آیا هیچ سابقه ای از بحث های اصلاح و تغییر خط در افغانستان بوده است؟

توسط: بهروز تابش

بهروز تابش — Mon, 11 Nov 2019 22:49:48 +0000

دیدگاهم در کتاب:؛ تاریخچه دبیره؛ نوشته شده است و با دیدگاه دکتر جلال متینی هماوایی ندارد. کسانی که به دانستن دیدگاهی دیگر گرایش دارند می توانند کتابم را در تارنمای دانشگاه کورش بزرگ بخوانند.

توسط: شهریار آریابد

شهریار آریابد — Mon, 28 Oct 2019 07:57:29 +0000

درود
زبان پارسی نماد دیرپای این مرزو بوم است و باید با آگاهی و بهره گیری از سرچشمه های کهن ، چون اوستا و نسک های پهلوی از آلایش ها پاک و با واژگان ناب و سره توانا گردد.

توسط: آرمین

آرمین — Tue, 22 Oct 2019 07:14:49 +0000

خوب چند نکته درباره زبان انگلیسی
۱) جنبش سره سازی زبان انگلیسی هم مانند هر زبانی هست و خیلی بیشتر از پارسی هم فعال است.
در ویکی زبان انگلیسی کهن هم هست
این هم ویکی انگلیسی سره
https://anglish.miraheze.org
۲) در مورد خط انگلیسی هم آنها بیکار ننشستند و این الفبای آوایی شاویان هست https://en.wikipedia.org/wiki/Shavian_alphabet
یا این نمونه لاتین و سیریلی
https://www.omniglot.com/conscripts/renglish.htm
اینجا ده ها نمونه خط پیشنهادی برای انگلیسی هست
https://www.omniglot.com/conscripts/english.htm

اگر برای کسی خط جالب هست این یک نمونه خط پیشنهادی برای زبان فارسی هست بر اساس الفبای اوستایی،از چپ به راست، آوایی و دارای حروف کوچک و بزرگ
https://www.omniglot.com/conscripts/persianavestan.htm
این یک نمونه دیگر خط پیشنهادی برای فارسی هست بر اساس ترکیب الفبای اوستایی و عربی، از چپ به راست، آوایی و حروف بزرگ و کوچک
https://www.omniglot.com/conscripts/bostani.htm
اینجا هم نحوه ساخته شدن آن توضیح داده شده
http://skyknowledge.com/bostani-evolution.htm

در آخر چیزی پدیرفته می شود که کاربرد آن ساده تر باشد و این اصل همیشگی است
زبان فارسی چیزی بهتر از زبان های دیگر نیست و هر زمان این را متوجه شدیم، خواهیم فهمید، از نظر مردم تاریخ زبان فارسی گذشته و ارزشی برای یادگیری ندارد، حالا با زبان انگلیسی هست که می توان به همه چیز دسترسی داشته باشیم
زبان وسیله ای برای ارتباط هست نه یک چیز مقدس، برخی این را فراموش می کنند، بهتر هست بیدار شوند
امروز اقتصاد انگلیسی هست، سیاست انگلیسی هست، گردشگری انگلیسی هست، قراردادها انگلیسی هستند، انگلیسی زبان علم هست، انگلیسی در تمام کشورهای جهان توسط تمام دولت های جهان تحت حمایت هست و در مدارس آموزش داده می شود.
انتخاب مردم بر اساس منافع هست نه برای خواندن اشعار بی ارزش حافظ و سعدی که در زندگی امروز هیچ فایده ای ندارد! امروز کتاب خواندن دیگر تنها سرگرمی نیست.

توسط: پاپک

پاپک — Mon, 21 Oct 2019 09:16:51 +0000

شکوفایی هر زبان با پاسداری از شیوه گویش و نگارش آن زبان انجام پذیر است و این کار تنها هنگامی شدنی است که با پیوستگی آوادیگ (نسلی) در درازای زمان همراه باشد و این شدنی نیست مگر با به کار گرفتن واگ های آن زبان و دبیره (خط) ویژه آن زبان. درباره ارزش این سخن در بالا و ایز (حتّی) پیشتر بسیار نوشته ام. هر زبانی باید با دبیره و واگ خودش، و نه هر واگ بیگانه و یا من درآوردی نوشته شود. از این روی نه الفبای عربی و نه واگ های زبان های دیگر چون روسی، انگلیسی، و نه نشانگان لاتین نشانگر شیوه گویش (آن گونه که واسپوهر گرامی به کار گرفته اند) درمان درد ایرانشهریگان نیستند، نیستند، نیستند، و نخواهند بود، نخواهند بود، نخواهند بود. چرا؟ چون پیوستگی آوادگان در درازای داستان کهن ایرانشهر، و نیز پیوستگی مردم جای جای این کشور بزرگ (ایرانشهر) را نمی توانند فراهم آورند. دیگر آن که مردم ایرانشهر پیش از هر چیز دیگری و بیش از هر چیزی به برگشت به کیستی و داستان خود نیاز دارند تا بتوانند با گذشته پر از سرفرازی خود آشتی کنند و جان بگیرند. کاربرد نشانگان بیگانه، از سوی دیگر به ناهمدلی هایی می تواند بینجامد و ایرانشهریگان را به سوی کشورهایی چون روسیه و یا انگلستان خواهد کشاند. فراگرفتن هر زبانی نیکو است و شیرینی خود را دارد و به گفته شناخته، هر زبانی چون یک جان است. با این همه، ایرانشهریگان نخست باید زبان خود را بیاموزند که همانا پارسی پهلوی است و این آموختن دربردارنده گویش و نگارش و دانستن زبان است. سخن درست و بی پرده باید گفت و آن این که، ما ایرانشهریگان دو بخش داستان (تاریخ) داریم که همه از جان می شناسیم: بخشی که به آن می نازیم و سخن از توانمندی و آبادانی ایرانشهریگان است و بوی ایرانشهریگ دارد که آکنده از شکوفایی است؛ و بخشی که شوربختانه همه سخن از یورش و چیرگی بیگانگان و بدکاری های میهن فروشانه و مردم فروشانه برخی ایرانشهریگان و پاره پاره شدن ایرانشهریگان در درازای داستان بلند آن است: بدکاری و میهن فروشی برخی مغان و مغ زادگان و درباریان و پسر خسروپرویز، چیرگی اَرمائیلیان (اعراب) و کشتن ایرانشهریگان و به کنیزی گرفتن ایراندُختان پاک، یورش چنگیزی و تیموری ترکی گوی، یورش عثمانیان ترکی گوی، و یورش روسها و انگلیسی ها و پیامدهای همه این ها. کار به جایی رسید که کشور خودمان را که زرتشت آن از بنیانگذاران پیش داستانیگ (پیش از تاریخ) فلسفه است که افلاتون و شاگردان، و نیچه و مانندان او از زرتشت یاد گرفتند، فراموش کرده و کشور آلمان را زادگاه و کانون فلسفه شناختیم که در زمان شکوفایی ایران و دیگر کشورهای ایرانشهریگ حتی در بدترین روزهای آن، سرزمین بربرها و … بود. کار به آنجا رسید که از آن همه سخن حافظ به فال او دلخوش کردیم!!! و بی هوش زندگی باختیم!!! خردورزی را فراموش کردیم و پای خردورزان را چوبین شمردیم!!!

توسط: پاپک

پاپک — Mon, 21 Oct 2019 08:24:16 +0000

یکی از سودمندی های فراگرفتن زبان پارسی پهلوی این است که مردم با شناخت کیستی راستین و داستانیگ (تاریخی) خود و دیگر ایرانشهریگان راه دوستی و آشتی دوباره را پیش می گیرند. برای نمونه اگر یک هم میهن سیستان و بلوچستانی بداند که آسین همان آهن به زبان پارسی پهلوی است که برادر کُرد او نیز همین واژه را به کار می برده و شاید هنوز هم می برد و اگر یک آدوریگ (آذری: اهل آدورپایگان) بداند که زبان مادری و داستانیگ راستیتن او همین زبان پارسی پهلوی است و یک فارسی گوی بداند که بیشتر واژگان را از همان زبان پارسی پهلوی آذری و با همان برَهم (شکل و صورت) به کار می برد، دشمنی های ستیدَگ (ناشی شده) از نادانی هایمان به شیرینی خنده ای گروهی به اندیشه های نادرستمان و آشتی مردم ایران کنونی و شکست دسیسه های پلید اندیشان درونی و بیرونی خواهد انجامید. همچنین اگر یک پان تورک بداند که واژه ای چون بالیگ (بال دار، باله دار: ماهی)، بیبَر (بی بار و میوه: فلفل با میوه تلخ)، چوجوغ (چویوغ، چویوگ، مانند یوغی که پدر و مادر را با هم نگه می دارد) و کادین (گادین: زن، ماده)، و بسیاری از رودها و دشت و نام های کهن شهرها (نام های زمان قاجار و پیشتر) و کوه های آذربایجان (عربی شده آدَرپایگان، آدورپایگان)به زبان پارسی پهلوی هستند و حتّی بیشتر مردم کشورهایی بی ریشه داستانیگ که پرچم آن ها را به دست می گیرد، خود ایرانشهریگانی با زبان پارسی پهلوی بوده اند که پس از یورش های بیگانگان به خودفراموشی (مانند خودمان) گرفتار شده اند، دیگر روشن خواهد شد. همچنین است در کشور ترکیه که میان ترکی گویان و کردهای پارسی گوی درگیری خونین از نادانی دوسویه پدید آمده است که مردمان و بویژه بزرگان از داستان بیشتر مردم و میهن خود ناآگاه هستند. شهرهایی چون تَرتَر، باکو، کوبوستان، سیازَن، هُوسَن، کاخ، شامگیر، بردَ، گنجه، شیروان، توتَک، مَلَزگیرت (ملزگیرد)، اَرچیش، وان، شیرناک، اَرَپ گیر، اَرزنجان (اَرزَنگان)، خیزان، شیران، ویرانشهر، نیکسَر، اَرت-وین، اَردَکان، خانَگ، پازار (بازار)، اردشین، مِرسین، نیوشَهر، اِلبیستان در کشور آذربایجان (اران و حتی نامی که این کشور بر خود برگزیده است) و در ترکیه نام هایی پارسی پهلوی هستند. همین گونه، کینه میان دو کشور آذربایجان و ارمنستان به آشتی دوباره بر خواهد گشت. آیا پانتورکان می دانند که روسیه ای که پیشه وری و همکار دیگر او را در آذربایجان و شمال ایران پشتیبانی می کرد، هنوز دربند و آستاراگان و چچنیستان را دربند خود نگه داشته است؟؟؟ آیا جوان ایرانی و ایرانشهری آگاهی دارد؟ ندارد، چون داستان (تاریخ) کشورهای ایرانشهری را در هیچ یک از کشورها (شاید مگر در تاجیکستان، آن هم با اما و اگرهایی) حتی شوربختانه در خود ایران نیز به مردم یاد نمی دهند که هیچ، حتّی وارونخه هم می گویند. نیاکان ما را ددمنش و بی فرهنگ می خوانند (با این که دست ساخته هایی زیبا و دانشگاه گوندی شاهپوهر و آسیاب های بادی و پیل الکتریکی و سد شوشتر و دژهای استوار مانند دژ ساسانی در شهر دربند در روسیه کنونی از خود بر جای نهاده اند و خونریز و ددمنش می شمارند جایی که سخنی نیست مگر از پیشکش کردن و مهرورزیدن و نبرد پیروزمندانه مگر با دیو اهریمن. هومینیشنیه (اندیشیدن نیکو)، هوگوبیشنیه (گفتن نیکو) و هوکونیشنیه (کرده نیکو) فلسفه زندگی نیکوی آنان بوده است که دیو هیشم (خشم) و پیروی از او را بدترین گناهان می شمارده اند. جوانان ایران در جای جای آن باید به نیکی آگاه باشند که آب در آسیاب اَنیرانیان ایران ستیز مریزند و میهن خویش را با دانش و آگاهی پاس بدارند. آنچه می گویم نیست مگر سخن از مهرورزی و آگاهی، پس امیدوارم که مردمان ایران زمین با هر دین و کیشی که دارند، به سخنان من نیک بیندیشند و به نیکویی و مهربانی و نه با پیروی از دیو هیشم، با دیگر مردمان (انسان ها) رفتار نمایند.

توسط: پاپک

پاپک — Sun, 20 Oct 2019 12:12:23 +0000

زبان پارسی پهلوی نمرده است، آن که مرده، ما مردمان ایرانشهر و ایرانیم. ما هنگامی مُردیم که بیگانه زبان و دبیره نیاکانی ما را دزدید و ما را چنان از خود خویشتن ناآگاه نگه داشت که نه خودمان را می شناسیم و نه دیگری را و نه نیاکانمان را. آنچنان که برخی مردم آذربایجان خود را تُرک می پندارند و نمی دانند که در همین سده گذشته بود که نیاکانشان با ترکی گویان عثمانی در جنگی نابرابر چه مردانه در پیش آتشباران توپخانه ارتش ترکی گویان عثمانی جنگیدند تا آذربایجان بماند. مردمی که داستان (تاریخ) نیاکان خود را و زبان و نوشتن زبان مادری راستین خود را نداند در پیچاپیچ دسیسه های دشمنان دیربازی چون روسیه و انگلستان به دیوانگی برادرکشی خواهد کرد. فارسی گوی برادر آذری خود را ترک … می نامد و ترکی گوی در آذربایجان گرفتار گاستان نامه هایی (نوشته های یاوه) می شود که زبان برادر فارسی گوی خود را که به راستی زبان مادری راستین خود او نیز است، مانندِ … می شمارد. زبان پارسی پهلوی نه تنها مردم ایران را با خویشتن خودشان می پیوندد که مردمان دیگر سرزمین های ایرانشهری را نیز، پس بایسته و شایسته است که ایرانشهریگان کیستی خود را بدانند و به زبان پارسی پهلوی سخن بگویند و به دبیره آن سخن خود بنویسند. این چنین راه بر بهانه گیری های دیگر ایرانشهریگان نیز بسته خواهد بود و در به روی آنان گشاده، تا چونان گذشته به هم بپیوندند و را آشتی و مهرورزی از نو پیش بگیرند.

توسط: Vâspuhr

Vâspuhr — Sun, 20 Oct 2019 09:07:38 +0000

Agar degarguni ye nevismân xeradmandik o barnâmamand bâšad hic ziyân-i
nexvâhad dârdan.
andar neveštan e pârsik e miyânik bâ nevismân e avestâik yâ
hamân pâzand barnâma-i dorost andar kâr nebud. ba hamin karkuz andar kanâr e
sudmand-i ziyânâvar niz bud. agar degarguni ye nevismân barnâmamandâna o
âhestavâr piš ravad hic ziyân-i nexvâhad dâradan. in ke begovim degarguni ye
nevismân ziyângin ast o bisud o ân râ yakbâra kanâr nehim yak guna safsategari o xvadgulzani ast.