ما در آذربایجان پانتورک زیادی نداریم، و مردم آذربایجان آگاهتر از آن هستند که فریفته و بازی خورده دسیسه های دیرینه روسیه و انگلستان و گماشتگان آنان بشوند. مشکل این است که برخی رسانه ها، روزنامه ها، و تارنماهایی که در کشور و با هزینه مردم ایران فعالیت دارند و باید در خدمت زبان و فرهنگ کهن ایران آریایی باشند، درست به کانون هجوم به زبان مادری راستین نزدیک به همه مردم کشور تبدیل شده اند و شریک جرم سیاست های روسیه و انگلستان و گماشتگان آنان شده اند، به گونه ای که سخنان توهین آمیز مردم ناآگاه را منتشر می کنند ولی سخنان و رای بیشتر مردم ایران و همان آذربایجان را نمایش نداده و منتشر نمی کنند. کسی که تارنمایی به زبان ترکی در ایران دارد، در پاسخ به ایراد من که نام آذربایجان و بیشتر شهرها و کوه ها و رودها و دشت های آن به زبان پارسی پهلوی است، می نویسد که این نبش قبر است. این مدیر تارنما که خود را دکتر می شناسد، آیا نمی داند که مردم آذربایجان از نژاد ترکان (شمال شرق آسیا، مغولستان) نیستند و مادر او نمی تواند مغول باشد؟ و زبان مهاجم بیگانه با هر نژاد و زبانیف زبان مردم ایران نیست و نمی تواند باشد. نشریه ی “آذربایجان پژوهی” به جای روشن کردن اذهان مردم ایران در خصوص فرهنگ و زبان مردم آذربایجان، درباره دده قورقود و آن هم به زبان ترکی می نویسد. دکترهای بخش فرهنگی و مسئولین این نشریه نمی دانند!!! یا نمی خواهند؟؟؟ به مردم آذربایجان درباره کیستی راستین آنان سخن بنویسند. من که رشته ام ادبیات نیست با مقداری مطالعه به این حقیقت پی بردم که زبان راستین مردم آذربایجان پارسی پهلوی بوده است و فرهنگ منطقه ایرانی، و نژاد مردمش نه مغولی، که آریایی است. آیا این تحصیل کردگان که دکتری و مدارک دانشگاهی دارند، تا کنون به این حقیقت پی نبرده اند؟ و اگر پی برده اند، پس چرا اذهان مردم را با دده قورقود پر می کنند و نمی گویند که بابک خرمدین نامی کاملاً پارسی است و نه تورکی. چرا روزنامه ای که باید یکپارچه کننده دل های مردم “ایران” باشد، به بخشی از مردم توهین می کند؟ و چرا روزنامه ای که باید در آن حقیقت “تابناک” باشد، بیشتر سخنان توهین آمیز برخی هم میهنان و برادران و خواهران فریب خورده را بازتاب می دهد. چرا یک شرکت برگزار کننده تورهای مسافرتی به نام “الی گشت” درباره تاریخ آذربایجان دروغ پراکنی می کند؟ چرا تارنمای هوادار تیم تراکتورسازی تبریز، سخنان تند برخی را علیه زبان رسمی کشور و فارس ها در دسترس خواننده می گذارد، ولی توضیح علمی من آذربایجانی را درباره تاریخ فرهنگ و زبان پارسی پهلوی آذربایجان نمی پذیرد؟ چرا نام افراد مثبت فیلم ها را عربی، و نام افراد قاچاقچی را پارسی بر می گزینند؟ و چرا در فیلم ها، جارو و کارهای خرد را به مردم آذربایجان (که به زور مهاجمین چنگیزی، تیموری، و عثمانی به زبان ترکی سخن می گویند) میدهند؟ کسانی که در دانشگاه ها درباره زبان و فرهنگ و تاریخ ایران تحصیل می کنند، باید در درجه نخست، خاموش نمانند و به در هم شکستن دسیسه های دشمنان این مرز و بوم کهن همت گمارند و حقایق را به مردم ایران بازگو نمایند.