
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	دیدگاه‌ها برای: کیستی تبرخورده‌ی زبان پارسی (۲)	</title>
	<atom:link href="https://parsianjoman.org/9228/%DA%A9%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-2/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://parsianjoman.org/9228/%da%a9%db%8c%d8%b3%d8%aa%db%8c-%d8%aa%d8%a8%d8%b1%d8%ae%d9%88%d8%b1%d8%af%d9%87%db%8c-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%d8%a7%d8%b1%d8%b3%db%8c-2/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Thu, 08 Sep 2022 19:00:12 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.0.10</generator>
	<item>
		<title>
		توسط: مجید		</title>
		<link>https://parsianjoman.org/9228/%da%a9%db%8c%d8%b3%d8%aa%db%8c-%d8%aa%d8%a8%d8%b1%d8%ae%d9%88%d8%b1%d8%af%d9%87%db%8c-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%d8%a7%d8%b1%d8%b3%db%8c-2/#comment-12340</link>

		<dc:creator><![CDATA[مجید]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 08 Sep 2022 19:00:12 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://parsianjoman.org/?p=9228#comment-12340</guid>

					<description><![CDATA[به دید من ٬ این نوشتار جایش در این سایت « زبان پارسی » نبود چون گویا نویسنده اش  که انگار از فسیل های جنگ سرد بوده باشد  که همه رویدادها و پدیده ها را از دریچه روس ستیزی میبینند ٬ نگاهی بسیار پیشداورانه داشته داست و با زیرکی از شماری از وستا ها ( حقیقت ها ...واژه اوستا از همان ریشه است )چشم پوشی کرده است ٬  نخست اینکه بخش بزرگی از جدایی فرهنگی میان مردمان ایرانیک را باید در جدایی گرایش های دینی شان باز جست که حتی به پیش از صفویان برمیگردد بطوریکه در کتاب سیاست نامه نظام الملک او نکوهش میکند که مردمان درونی و باختری ایران بیشترشان رافضی (شیعه و باطنی و خرمدینی..  ) اند و(به گفته او )  بد مذهب اند در حالیکه در خاور بیشتر مردمان ایرانیک سنی مذهب بوده اند وازیرا بیشتر با ترکان از دید همدینی شان همبستگی داشته بودند٬ در کتابهای تاریخی ایران نیز از دو تبار تکاگر(مهاجم) با نامهای «کوچ و بلوچ » نام برده شده که از کوچیان شاید همان پشتون ها را خواسته اند گغته باشند که این دو تبار هر چند به زبانهای ایرانیک سحن میگویند ولی در تاریخ آنان را انگار جدا ی از ایرانیان بشمار آورده اند و شاید از هند به ایران کوچیده باشند و یا از نژاد دیگری باشند و پساتر ایرانیک زبان شده باشند و حتی تا امروز این دو تبار بلوچ و پشتون گرایشی ایرانستیزانه داشته اند و نخواسته اند تا با کیستی ایرانیک خود را بشناسانند که جای فرواندیشی (reflection)دارد ٬ در زمان شوروی نخست  در زمان استالین قفقازی که منشی ایرانستیزانه داشت همه مسلمانان را در شرق بطور یکجا « ترکستان شرقی » میپنداشتند ولی با کوشش ایرانشناسان و ترکشناسان روس همچون ایوانف ٬ بارتلد ٬و پطروشفسکی و ارانسکی و دیگران از گرانسنگی (اهمیت )فرهنگ و تبار و زبان های ایرانیک و خویشاوندی و همسویی با روسی بسیار نوشتند و زبان و کیستی پارسی را ایزار کار آمدی در برابر پانترکیسم اسلامگرا شناسانند و از این رو شوروی ها کوشیدند در زمان خروشچف و برژنف ٬ تا در راه پررنگ کردن فرهنگ و زبان ایرانیک کار کنند و ویرایشی برازنده از شاهنامه کردنند و فیلم هایی بسیار پر خرج (پر خرج ترین فیلم های سینمایی از داستانهای شاهنامه ایی در تاریخ سینمای جهان ) با کارگردانی بوریس کیمیاگرف را ساخنتند ٬ و البته در افغانستان نیز تاجیک ها بیشتر با هند و شوروی همسو بودند تا پشتون ها که بیشتر خودرا وابسته به پاکستان و غرب میدانستند پس شوروی ها بویژه روس ها برای سود استراتژیک خودشان از ایرانیک ها و زبان پارسی هواداری بیشتری نشان دادنند و پس از فروپاشی شوروی و رویدادهای جدایی خواهان چچن و تاتار و رخنه و گسترش  ترکیه٬روس ها دریافته بودند که هنوز خطر پانترکیسم برایشان زیان آور تر است ازین رو باز خود را به ملت های آریایی تبار و زبان (تاجیک ها ارمنی ها ) نزدیک تر کردند تا در برابر گسترش و رخنه پانترکیسم توانسته باشند دژی پیشگیراننده و پدافندی بسازند و ازیراست که اگر یاری روسیه نبود ترکان ازبک و آذربایجانی به مردمان آریایی تاجیک و ارمنی تاخته و این کشورها را با یاری ترکیه یکسره گرفته بودند و ازآن خود کرده بودند و چرایش (دلیل ) اینکه تاجیک ها نمیخواهند خط فارسی را بازگیرند در اینست که از اسلامگرایان درونی شان بیمناک اند و خط سیریلیک را در برابر رخنه عربی گرایی / اسلامیست ها ابزاری کار آمد میداننند .]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>به دید من ٬ این نوشتار جایش در این سایت « زبان پارسی » نبود چون گویا نویسنده اش  که انگار از فسیل های جنگ سرد بوده باشد  که همه رویدادها و پدیده ها را از دریچه روس ستیزی میبینند ٬ نگاهی بسیار پیشداورانه داشته داست و با زیرکی از شماری از وستا ها ( حقیقت ها &#8230;واژه اوستا از همان ریشه است )چشم پوشی کرده است ٬  نخست اینکه بخش بزرگی از جدایی فرهنگی میان مردمان ایرانیک را باید در جدایی گرایش های دینی شان باز جست که حتی به پیش از صفویان برمیگردد بطوریکه در کتاب سیاست نامه نظام الملک او نکوهش میکند که مردمان درونی و باختری ایران بیشترشان رافضی (شیعه و باطنی و خرمدینی..  ) اند و(به گفته او )  بد مذهب اند در حالیکه در خاور بیشتر مردمان ایرانیک سنی مذهب بوده اند وازیرا بیشتر با ترکان از دید همدینی شان همبستگی داشته بودند٬ در کتابهای تاریخی ایران نیز از دو تبار تکاگر(مهاجم) با نامهای «کوچ و بلوچ » نام برده شده که از کوچیان شاید همان پشتون ها را خواسته اند گغته باشند که این دو تبار هر چند به زبانهای ایرانیک سحن میگویند ولی در تاریخ آنان را انگار جدا ی از ایرانیان بشمار آورده اند و شاید از هند به ایران کوچیده باشند و یا از نژاد دیگری باشند و پساتر ایرانیک زبان شده باشند و حتی تا امروز این دو تبار بلوچ و پشتون گرایشی ایرانستیزانه داشته اند و نخواسته اند تا با کیستی ایرانیک خود را بشناسانند که جای فرواندیشی (reflection)دارد ٬ در زمان شوروی نخست  در زمان استالین قفقازی که منشی ایرانستیزانه داشت همه مسلمانان را در شرق بطور یکجا « ترکستان شرقی » میپنداشتند ولی با کوشش ایرانشناسان و ترکشناسان روس همچون ایوانف ٬ بارتلد ٬و پطروشفسکی و ارانسکی و دیگران از گرانسنگی (اهمیت )فرهنگ و تبار و زبان های ایرانیک و خویشاوندی و همسویی با روسی بسیار نوشتند و زبان و کیستی پارسی را ایزار کار آمدی در برابر پانترکیسم اسلامگرا شناسانند و از این رو شوروی ها کوشیدند در زمان خروشچف و برژنف ٬ تا در راه پررنگ کردن فرهنگ و زبان ایرانیک کار کنند و ویرایشی برازنده از شاهنامه کردنند و فیلم هایی بسیار پر خرج (پر خرج ترین فیلم های سینمایی از داستانهای شاهنامه ایی در تاریخ سینمای جهان ) با کارگردانی بوریس کیمیاگرف را ساخنتند ٬ و البته در افغانستان نیز تاجیک ها بیشتر با هند و شوروی همسو بودند تا پشتون ها که بیشتر خودرا وابسته به پاکستان و غرب میدانستند پس شوروی ها بویژه روس ها برای سود استراتژیک خودشان از ایرانیک ها و زبان پارسی هواداری بیشتری نشان دادنند و پس از فروپاشی شوروی و رویدادهای جدایی خواهان چچن و تاتار و رخنه و گسترش  ترکیه٬روس ها دریافته بودند که هنوز خطر پانترکیسم برایشان زیان آور تر است ازین رو باز خود را به ملت های آریایی تبار و زبان (تاجیک ها ارمنی ها ) نزدیک تر کردند تا در برابر گسترش و رخنه پانترکیسم توانسته باشند دژی پیشگیراننده و پدافندی بسازند و ازیراست که اگر یاری روسیه نبود ترکان ازبک و آذربایجانی به مردمان آریایی تاجیک و ارمنی تاخته و این کشورها را با یاری ترکیه یکسره گرفته بودند و ازآن خود کرده بودند و چرایش (دلیل ) اینکه تاجیک ها نمیخواهند خط فارسی را بازگیرند در اینست که از اسلامگرایان درونی شان بیمناک اند و خط سیریلیک را در برابر رخنه عربی گرایی / اسلامیست ها ابزاری کار آمد میداننند .		</p>
<div class="wpulike wpulike-default ">
<div class="wp_ulike_general_class wp_ulike_is_not_liked"><button type="button"
					aria-label="دکمه پسندیدن"
					data-ulike-id="12340"
					data-ulike-nonce="4b46d5429e"
					data-ulike-type="comment"
					data-ulike-template="wpulike-default"
					data-ulike-display-likers=""
					data-ulike-likers-style="popover"
					class="wp_ulike_btn wp_ulike_put_image wp_comment_btn_12340"></button><span class="count-box wp_ulike_counter_up" data-ulike-counter-value="+1"></span>			</div>
</div>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
