سامان حسنی: از نکتههایی که در گردآوری گویشهای روستایی باید بدان پُرنگر بود همانا کوتاهشدنِ واژههاست که در این جستار به آن میپردازم. کوتاهشدنِ واژهها به چند دیسه روی میدهد. یکی ترادیسش واکهایِ با آوای بلند (آ، ای، او) به واکهای با آوای کوتاه (ـَ ، ـِ ، ـُ) است. دیگری افتادن واکهاست. سدیگر، افتادن واک پایانی واژهها است …
پارسیانجمن: «زبانشناسی و زبان فارسی» نوشتهی استاد زندهیاد دکتر پرویز ناتلخانلریْ گردآوردی از جستارهای ایشان است که میان سالهای ۱۳۲۲ تا ۱۳۴۰ در مجلههای سخن و دانشکدهی ادبیات چاپ شده است.
پارسیانجمن: میرزا فتحعلی آخوندزاده (بنیادگذارِ اندیشهی سنجشگرانه[=انتقادی] و پدر نمایشنامهنویسی و ایرانگراییِ نوین) در نامهای به شاهزاده میرزا جلالالدوله، نویسندۀ نامۀ خسروان که تاریخ ایران باستان را به پارسی سره نوشته بود، چنین نگاشته است …
دکتر ضیاالدین هاجری: آنچه امروزه از فرنگ میآید «واژهی فرنگی» است نه «واژهی آریایی»؛ و واژهی «فرنگی» آلودهکنندهی زبان فارسی است و باید پیشازآنکه بیش از این زهر خود را بریزد و زبان شیرین و شیوای پارسی را رنجور و بیمار وزمین گیر کند، بیدرنگ در پی پادزهر و داروی درمان و پیشگیری از این ویرانسازی باشیم و همگی مردم ایرانزمین دست به دست هم دهیم و بهپا خیزیم.