اکثریت اعضای فرهنگستان زبان و ادب فارسی با مخالفت در موضوع آموزش به زبان مادری به وسیله آموزش و پرورش در استان‌ها که اخیرا از سوی دولت اعلام شده است، این مسئله را تهدیدی جدی برای زبان فارسی و یک توطئه برای کمرنگ کردن این زبان عنوان کردند.
به گزارش مهر، محمدعلی موحد تبریزی، عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی گفت: دولت باید از مداخله مستقیم در آموزش زبان‌های محلی و بومی خودداری کند. ما زبان معیاری داریم که زبان رسمی ماست. اگر دولت بخواهد آن را فراموش کند و به حوزه زبان‌های محلی وارد شود، کار ما زار است.
محمد دبیرمقدم، دیگر عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز گفت: آنچه اهمیت دارد پژوهش و کار علمی انجام دادن روی این زبان‌هاست. بسیاری از آن‌ها دارای گونه‌ها و گویش‌های متعددی هستند که اگر قرار باشد یکی را برای آموزش انتخاب کنیم، مطمئنا با مسائل و مسائل زیادی همراه خواهیم شد.
بهاءالدین خرمشاهی دیگر عضو فرهنگستان نیز با اشاره به موضوع مورد توجه دبیر مقدم گفت: دولت باید حدود زبان مادری را تایید کند و بگوید تا چه اندازه‌ای و به چه شکلی این مسئله باید آموزش داده شود.
سلیم نیساری تبریزی دیگر عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز در این نشست گفت: عده‌ای فکر می‌کنند علاقه به یک قومیت، یعنی تحصیل با زبان آن قوم؛ اما این موضوع بسیار خطرناک است.
فتح‌الله مجتبایی دیگر عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز در این نشست موضوع آموزش زبان مادری در کشور را امری وارداتی نامید و گفت: شک ندارم که این موضوع از خارج به ایران آمده است. قبل از این در هندوستان نیز این مسئله توسط انگلستان تجربه شد و امروز هم انگلستان و کشورهای شمالی ما هستند که می‌خواهند این مسئله را به ایران وارد کنند. وی ادامه داد: بهترین وسیله برای عقب نگه داشتن یک ملت بی‌توجهی به زبان آن است اگر بخواهیم زبان‌های مادری‌مان را به عنوان زبان علمی و آموزشی به کار ببندیم به طور حتم به گذشته برگشت خواهیم داشت و این موضوع خطرناک است و از آن بوی توطئه می‌آید.
جستارهای وابسته
زبان فارسی، رضاشاه، میرزا حسن رشدیه مهدی تدینی: «مردمی‌ترین» مدرسه‌ای که در ایران ساخته شد، بدون کمک علمای دین و نهادهای دولتی، مدرسۀ رشدیه بود. پرسشم این است که رشدیه در مدرسه‌هایی که در ایروان و تبریز ساخت، «به» چه زبانی تدریس می‌کرد؟ روزی که رشدیه مدرسه‌اش را در ایروان تأسیس کرد، آن کسی که قرار بود نیم‌قرن بعد رضاشاه شود، طفلی چهار پنج ساله بود. آیا رشدیه دچار […]
خوره‌ای به نام طالب گروه طالب در افغانستان در پیِ ریشه‌کن کردن زبان پارسی و تاراندنِ زوریِ پارسی‌زبانان است. شگفت آنکه سرانِ ایران و ماهانه‌بگیرانی که از خوانِ این زبان روزی می‌خورند، در برابر این بیداد خاموش مانده‌اند. نباید گذاشت سرنوشتِ تلخی که بر زبان پارسی در سمرقند و بخارا رفت، در کابل و هرات دوباره […]
۴۵. مزداهی
پایش برنامه‌ی «جواب» کارگروهِ پایش پارسی‌انجمن در ماه‌روزهای [= تاریخ‌های] بیست‌وسوم و بیست‌وهشتم شهریورماه، برنامه‌ی «جواب» از برنامه‌های شبکه‌ی «من‌و‌تو» را پایش کرده است. اگرچه این برنامه در زمینه‌ی آگاهی‌دهی به شهروندان و پرداختن به پرسمان [= مساله‌ی] پاسخگو بودن، درونمایه‌ای سودمند و فرهنگ‌سازانه دارد، با این همه، هیچ‌گونه پُرنگری‌ای در زمینه‌ی شیوه‌ی […]
برگزاری نشست پارسی‌گویی و سره‌گرایی در این نشست دکتر ضیاءالدین هاجری درباره‌ی کتاب در دست چاپش، «فرهنگ ساختاری زبان پارسی» سخن راند. نویسنده‌ی کتاب‌های «فرهنگ بیست هزار» و «فرهنگ وندهای زبان پارسی» درباره‌ی اهمیت شناختن و کاربست درست وندهای زبان پارسی چنین گفت: « خواندن و اندریافت نوشته‌های کهن پارسی، همچون شاهنامه، بدون شناخت درست از معنی واژگان کاری ناشدنی […]
۶۸. پیکار
با درود به سایت پارسی انجمن. بنده خود از طرفداران شما و کوشش هایتان هستم و باورمندم که باید زبان پارسی را از ناپاکی ها زدود و آن را هر چه بیشتر آسانتر و پیراسته تر کرد. لیک درباره ی زبان های بومی باورمندم که باید با آموزش زبان های بومی هر ویس و آبادی، آنان را حفظ کرد. زیرا سرزمینمان به همین رنگارنگی زبان ها و گروه هاست که زیبا می شود. اما باید نیز در نظر داشت که زبان رسمی کشور پارسی است که مایه ی پیوند ساکنان این سرزمین با هم است. دیگر موضوعی که شایان ذکر است نیز آنست که بسیاری از این زبان ها هر روز کمرنگ تر می شوند. برای مثال بنده که خود یک گیلک زبانم می بینم که نسل نو رغبت کمتری به زبان مادری شان دارند. بنابراین به نظرم راه درست آن است که این زبان ها در آبادی ها و مناطق خود آموزانده شوند ولی این آموزش به زبان پارسی باشد. یعنی آموزش زبان مادی به زبان پارسی.