اکثریت اعضای فرهنگستان زبان و ادب فارسی با مخالفت در موضوع آموزش به زبان مادری به وسیله آموزش و پرورش در استانها که اخیرا از سوی دولت اعلام شده است، این مسئله را تهدیدی جدی برای زبان فارسی و یک توطئه برای کمرنگ کردن این زبان عنوان کردند.
به گزارش مهر، محمدعلی موحد تبریزی، عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی گفت: دولت باید از مداخله مستقیم در آموزش زبانهای محلی و بومی خودداری کند. ما زبان معیاری داریم که زبان رسمی ماست. اگر دولت بخواهد آن را فراموش کند و به حوزه زبانهای محلی وارد شود، کار ما زار است.
محمد دبیرمقدم، دیگر عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز گفت: آنچه اهمیت دارد پژوهش و کار علمی انجام دادن روی این زبانهاست. بسیاری از آنها دارای گونهها و گویشهای متعددی هستند که اگر قرار باشد یکی را برای آموزش انتخاب کنیم، مطمئنا با مسائل و مسائل زیادی همراه خواهیم شد.
بهاءالدین خرمشاهی دیگر عضو فرهنگستان نیز با اشاره به موضوع مورد توجه دبیر مقدم گفت: دولت باید حدود زبان مادری را تایید کند و بگوید تا چه اندازهای و به چه شکلی این مسئله باید آموزش داده شود.
سلیم نیساری تبریزی دیگر عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز در این نشست گفت: عدهای فکر میکنند علاقه به یک قومیت، یعنی تحصیل با زبان آن قوم؛ اما این موضوع بسیار خطرناک است.
فتحالله مجتبایی دیگر عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز در این نشست موضوع آموزش زبان مادری در کشور را امری وارداتی نامید و گفت: شک ندارم که این موضوع از خارج به ایران آمده است. قبل از این در هندوستان نیز این مسئله توسط انگلستان تجربه شد و امروز هم انگلستان و کشورهای شمالی ما هستند که میخواهند این مسئله را به ایران وارد کنند. وی ادامه داد: بهترین وسیله برای عقب نگه داشتن یک ملت بیتوجهی به زبان آن است اگر بخواهیم زبانهای مادریمان را به عنوان زبان علمی و آموزشی به کار ببندیم به طور حتم به گذشته برگشت خواهیم داشت و این موضوع خطرناک است و از آن بوی توطئه میآید.
جستارهای وابسته
بارگیری «نامه پهلوانی» فریدون جنیدی نامه پهلوانی (خودآموز خط و زبان پهلوی اشکانی، ساسانی) گزارش فریدون جنیدی است که برای نخستین بار در سال ۱۳۶۰ از سوی نشر بلخ، وابسته به بنیاد نیشابور، چاپپخش شد. این مادَیان[=کتاب] با انگیزه آموزش زبان پهلوی به همگان نوشته شده و در آغاز، دبیرهی پارسیگ[=پهلوی] و پس از آن دستور زبان پارسیگ آموزش داده […]
آتورپاتکان و چیچست و سولان و سهند استاد زندهیاد ابراهیم پورداود در جستارِ «آتورپاتکان و چیچست و سولان (سبلان) و سهند» از دریچهی زبانشناسی و تاریخ به این چهار جایگاه ایرانشهر پرداخته است.
رفعت یالچین: بسیاری از واژههای ترکی از فارسی گرفته شدهاند رفعت یالچین بالاطه (دانشگاه اژۀ ازمیر): ازآنجاییکه ترکیه کشوری مسلمان بود، دین باعث ورود زبان عربی به ترکیه شد اما در مقایسه با زبان فارسی، تأثیر زبان عربی محدود است. بسیاری از واژههایی که در نوشتن شعر و نثر ترکی به کار برده میشوند، از فارسی گرفته […]
نام خلیج فارس دکتر محمّد جواد مشکور: در این گفتار کوشیدهام از روی مدارک تاریخی و محکم و دنیاپسند که سلسله روایات آنها از قرنها پیش تا به امروز ادامه داشته است، تاریخچۀ نام واقعی «خلیج فارس» را ارائه کنم.
نگرشی بر زبان تازی (بخش نخست)؛ تازینمایی در این جستار دکتر ضیاالدین هاجری نشان میدهد که چگونه زبان تازی از راه «تازینمایی» و همانند آن پرورش و گسترش یافت و از دشت و بیابان به شهر و سامان آمد و زبان دین و دانش و ساستاری شد و بدینگونه زبانی که واژگان بنیادی آن پیش از پیدایش اسلام از دوهزار فزونی نمییافت، در اندک گاه رو به افزایش گذاشت و از نیمهی دوم سدهی یکم کوچی، شتابانه […]
«اوستا»ی رهام اشه چاپ شد پارسیانجمن: اوستا (Avesta; A Grammatical Précis) نوشتهی رَهام اشه به زبانِ انگلیسی، برای نخستین بار، در ایران، چاپ شد.
جداسانیِ زبانِ اوستایی که رهام اشه نوشته با کارهایی که پیش از این انجام شده در این است که این کار بر پایهی «دیدگاهِ ایرانی به اوستا» نگارش شده است، و نیز همهی واژههای اوستایی بر پایهی «ریشهشناسیِ ایرانیِ کهن یا […]
با درود به سایت پارسی انجمن. بنده خود از طرفداران شما و کوشش هایتان هستم و باورمندم که باید زبان پارسی را از ناپاکی ها زدود و آن را هر چه بیشتر آسانتر و پیراسته تر کرد. لیک درباره ی زبان های بومی باورمندم که باید با آموزش زبان های بومی هر ویس و آبادی، آنان را حفظ کرد. زیرا سرزمینمان به همین رنگارنگی زبان ها و گروه هاست که زیبا می شود. اما باید نیز در نظر داشت که زبان رسمی کشور پارسی است که مایه ی پیوند ساکنان این سرزمین با هم است. دیگر موضوعی که شایان ذکر است نیز آنست که بسیاری از این زبان ها هر روز کمرنگ تر می شوند. برای مثال بنده که خود یک گیلک زبانم می بینم که نسل نو رغبت کمتری به زبان مادری شان دارند. بنابراین به نظرم راه درست آن است که این زبان ها در آبادی ها و مناطق خود آموزانده شوند ولی این آموزش به زبان پارسی باشد. یعنی آموزش زبان مادی به زبان پارسی.