«جاماسپی» به چاپِ سوم رسید
پارسیانجمن: «جاماسپی» (گزارشِ پارسیگِ (پهلویِ) یادگارِ جاماسپ/ جاماسپنامه)، یادگاری بازمانده از هزارهها، با گردانش و گزارشِ «بزرگمهر لقمان»، به پارسیِ سره، به چاپِ سوم رسید.
پارسیانجمن: «جاماسپی» (گزارشِ پارسیگِ (پهلویِ) یادگارِ جاماسپ/ جاماسپنامه)، یادگاری بازمانده از هزارهها، با گردانش و گزارشِ «بزرگمهر لقمان»، به پارسیِ سره، به چاپِ سوم رسید.
پارسیانجمن: آن چه در «واژهنامهی ۶۷ گویشِ ایرانی» آمده دستاوردِ سالها کارِ خستگیناپذیرِ زندهیاد دستور (دکتر) صادقِ کیا است. کیا که استادِ پیشگامِ پژوهشهای گویششناسی بود، در سالِ ۱۳۴۰، نبیگِ ارزشمندِ «راهنمای گردآوریِ گویشها» را چاپ کرد که راهنمای سودمندی برایِ پژوهشگرانِ گویشی در سراسرِ ایران بود و هنوز هم بهترین کاری است که در این زمینه شده.
پارسیانجمن: مارکوس یک آلمانی است که هم پارسی میآموزد و هم آلمانی به پارسیزبانان آموزش میدهد.
او در این جا از برخی از واژههای پارسی که به زبانِ آلمانی اندر شدهاند، نام میبرد.
جدا از این واژههای پارسی در آلمانی، از آن جا که پارسی و آلمانی هر دو زبانهای هندواروپاییاند، واژههای پایهای انبازین(مشترک) در این دو زبان بسیارند.
فریده رازی: «چه بهتر که بکوشیم به زبانِ گذشتهی خود تا آن جا که شدنی است بازگردیم و واژههای زیبا و سادهای را که درخورِ فهمِ گروه بیشتری از مردم است و از یاد رفته، از نوشتههای باارزش پیدا کنیم و آنها را زنده گردانیم و زبانِ زیبای پارسی را پربارتر و گستردهتر سازیم. هر چه واژه بیشتری داشته باشیم، زبان تواناتر، نوشتن زیباتر و بازگو کردنِ مفاهیم آسانتر خواهد شد.»
در این جستار دکتر مرتضی فلاح به نقش چامهسرایانِ بزرگِ زبانِ پارسی در پاسداری و نگهداشتِ پارسی، این میراثِ پرارج و ماندگار، و کوششِ آنان برایِ پاسداشتِ هویتِ ایرانی پرداخته است.
پارسیانجمن: دستور (دکتر) صادقِ کیا استادِ پیشینِ زبانِ پارسیگ (پهلوی) در دانشگاهِ تهران و فرنشینِ فرهنگستانِ زبانِ ایران بود. او در این دفتر واژههایی که به عنوانِ واژهی پهلوی در هشت واژهنامهی فارسی یاد گردیده گردآوری کرده است و در پایانِ آن آگاهیهایی که دربارهی زبانِ پهلوی در برخی از این واژهنامهها آمده به گونهی پیوستی با نامِ «آگاهیهای پراگنده دربارهی زبانِ پهلوی» افزوده است.
امیر هاشمی مقدم: فرض این یادداشت این است که حتی اگر قاجار هم روی کار مانده بود یا حکومتی دیگر به جز پهلوی روی کار میآمد، باز هم تقویت زبان فارسی در پیش گرفته میشد. برای اثبات این فرضیه، یک راهش نگاه به زبان فارسی و باستانگرایی در دوره قاجار و بهویژه سالیان پایانی این دوره است.
پارسیانجمن: از روزگارانِ دور در سرزمینِ پهناورِ ایران گویشهای ایرانیِ فراوانی بودهاند که امروزه بسیاری از آنها از میان رفتهاند و نشانهای هم از آنها بر جای نمانده است. امروزه نیز، با شتابِ دگرگونیها، گویشهای ایرانیِ فراوانی در آستانهی نابودیاند.
بومِ بختیاری و استانِ لرستان، با کوههای سر بر آسمان ساییده، گذرگاههای تنگ و مردان و زنانِ دلیر، کمتر تازش دشمنان و بیگانگان را به خود دیده و کموبیش گویشِ آنان دستنخوردهتر مانده است.
پارسیانجمن: «فرهنگِ ریشهی لغاتِ فارسی، با نمودارِ مشتقات» گردآوریِ دکتر علی نورائی است. او با پژوهش در ریشههای واژههای فارسی و جستوجوی کهنترین دیسههای شناختهشدهی آنها در بنخانهای(منابع) گوناگون، دادههایی بسیار دربارهی جدامد(اشتقاق) و پیوندِ آنها با واژههای همریشهشان در دیگر زبانها گردآوری کرده و آنها را به گونهی نمودارِ درختی برایِ هر ریشه کشیده است تا خوانندگان با یک نگاه بتوانند همهی جدامدهای یک ریشه را به یک جای ببینند.
پارسیانجمن: «مسیرِ اشتقاقِ لغاتِ فارسیِ» گردآوریِ دکتر علی نورائی است. او خود در پیشگفتار دربارهی این نبیگش(کتابش) چنین نوشته است: «در سالهای گذشته، اطلاعات نسبتا گستردهای درباره قدیمیترین ریشههای شناختهشده لغات فارسی را از مراجع و مآخذ گوناگون جمعآوری کرده و در قالب شجرهنامههایی برای هر ریشه ترسیم و در چند کتاب، از جمله فرهنگ ریشه لغات فارسی با نمودار مشتقات، منتشر کردم …