نگاهی به نقش فردوسی در بالندگی زبان پارسی
احمد کاظمی موسوی: فردوسی بهراستی باور داشته که سرزمین آزادگان، ایران، حرفهای بسیار برایِ گفتن دارد که بایست به نظم پیوسته شود. گذشته از ذوق سلیم و آگاهی از فنون بلاغت، همین تعهّد به پیامگذاری در کوتاهکردنِ رابطه بین ذهن و زبانِ فردوسی نقش اساسی داشتهاست. از رهگذرِ چنین تعهّدی بود که زبان فارسی پیامرسان اسطورههای زیبا از ذهن تاریخ شد و در بستر بالندگی افتاد.