کارگروهِ پایشِ پارسیانجمن در ماهروزهای [= تاریخ] بیستوهفتم شهریور و سوم مهر، برنامهی «بفرمایید شام» از برنامههای شبکهی «منوتو» را پایش کرده است. شاید بتوان گفت که سخنان صداپیشه و گردانندهی برنامه و کاربرد آگاهانهی واژگان پارسی از سوی او، تنها بخش امیدوارکنندهی این برنامه و چه بسا همهی برنامههای شبکهی «منوتو» در زمینهی زبان پارسی است.
شهربراز- در این جستار به شناساندن «فرهنگ ریشهی واژگان فارسی» نوشتهی دکتر علی نورایی میپردازیم. برای نگارش این فرهنگ، نویسنده نزدیک ١٢ سال پژوهش کرده و از ١١٢ خاستگاه (کتاب و مقاله و فرهنگ) بهره برده است. در اینجا این فرهنگ را نیز میتوانید بارگیری کنید.
دکتر محمد حیدری ملایری- در پارسی واژهای هست که در بسیاری گویشها به کار میرود ولی در زبان رسمی دیده نمیشود. این واژه «آلِش» (āleš) است به چمارِ (معنی) «عوض، بدل».
دکتر محمد حیدری ملایری- فرهنگ اصطلاحات علمی رقتانگیز است. این کتاب چیزی نیست که بتوان به سبب عرضهاش به جامعۀ علمی ایران سپاس گفت. شاید تنها سودش این باشد که ناشران ایرانی را عبرت آموزد، تا بدانند که تدوین و چاپ فرهنگ علمی با چاپ کتابهای دیگر از زمین تا آسمان فرق دارد.
«سمت نو» نام برنامهای دیگر از شبکهی «منوتو» است که از سوی کارگروهِ پایشِ پارسیانجمن پایش شده است.
کارگروهِ پایش پارسیانجمن برنامهی «اتاق خبر»، یکی دیگر از برنامههای شبکهی «من و تو» را پایش کرده است. این پایش برنامههای پخششده در سیزدهم، شانزدهم و هیجدهم شهریور ۱۳۹۳ را دربر میگیرد.
کارگروهِ پایشِ «پارسیانجمن»، برنامهی «من و تو +» را پایش کرده است. این پایش، برنامههای پخش شده در روزهای چهارماَمرداد و سوم، هشتم و دهم شهریورماه 1393 را در بر میگیرد.
کارگروهِ پایش «پارسیانجمن» در نخستین گام از کردوکارهایش [فعالیتهایش] در بازهای [فاصلهای] یک هفتهای، از ماهروزِ [تاریخ] 22 تا 30 تیرماه 1393 خورشیدی و میانگین روزی یک ساعت به پایش شبکهی «طلوع نیوز» پرداخته است که دستاورد آن در دنباله میآید.
ساربانا بار محمل بند سوى قلعه تاریخ | سوى کاجستان سبز چامههاى پارسى | باز بگشا «نامههاى پارسى» | ما همان چاووشخوانان خراسانیم | مِهترى را گر به کام شیر باشد | باز بستانیم | «یا بزرگى بعد ازین یا مرگ رویاروى» | این سرود کهنه را با کاروان پیوسته مىخوانیم | عاشق آن سیستانى زاده عیار صفّاریم | پارسى را پاس مىداریم
استاد داریوش آشوری- آشفتگی کار زبان خود بازتابی است از آشفتگی کار جهان ما. جهانی بسامان زبانی بسامان دارد، زیرا زبان آیینه است و در خود بازمینمایاند که هر قومی در چه جهانی به سر میبرد و نسبت او با همه چیز – در میان زمین و آسمان و فراسوی آسمانها – چگونه و در چه مرتبهای است …