پارسی‌انجمن: «روزی که فارسی داشتیم» داستان دانش‌آموزانی دبستانی است که آموزگارشان از آنان می‌خواهد تا چامه‌‌ای [= شعری] را از بر کنند و در کلاس بخوانند. دانش‌آموزان که از چنین کاری ناتوان‌اند، تن به کاری دیگر می‌دهند.
«روزی که فارسی داشتیم» به روشنی نشان می‌دهد که چگونه فرزندان ایران‌زمین از ریشه‌های ژرف فرهنگی خویش دور مانده‌اند؛ تا آنجا که «گل‌پری جون» و «دختر بندری» جایگزین چکامه‌های شورانگیز و فرهنگمدار و زندگی‌ساز رودکی و فردوسی و خیام و حافظ و … شده‌اند؛ می‌نمایاند که چگونه آموزش و پرورش در آشنایی کودکان با زبانِ فرهنگ و شهرآیینی نیاکانشان کوتاهی کرده است؛ تا آنجا که نام این را جز «سراشیبی فرهنگی» که ره به ناکجاآباد خواهد برد، هیچ نام دیگری نمی‌توان نهاد.
«روزی که فارسی داشتیم» را «امید عبداللهی» در سال ۱۳۸۰ ساخته است. عبداللهی زاده‌ی ۱۳۵۷ در شیراز، دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی مهرازی [= معماری] و سینما و هموند انجمن فیلم کوتاه و همچنین انجمن مستندسازان سینمای ایران است.
—–
«روزی که فارسی داشتیم» را با چونی [= کیفیت] بهتر از «اینجا» (۱۷ مگابایت) نیز می‌توانید بارگیری فرمایید.
جستارهای وابسته
بارگیری «واژه‌نامه‌ی گویش بیرجند» دکتر جمال رضائی «واژه‌نامه‌ی گویش بیرجند» دربردارنده ی ۱۵ هزار واژه است که در گویش بیرجند و پیرامون آن رواج دارد و به همین روی «واژه‌نامه»ی گویش بیرجند نامیده شده است.
«بانوی واژه‌ها» درگذشت بدرالزمان قریب که در یکم شهریورماه ۱۳۰۸ در تهران زاده شده بود، امروز (هفتم امرداد ۱۳۹۹) درگذشت. او استاد دانشگاه تهران و هموند پیوسته‌ی فرهنگستان زبان و ادب پارسی بود که زندگی خویش را در خدمت به فرهنگ و زبانهای ایران باستان، به ویژه زبان سغدی، و نیز گسترش زبان پارسی سپری […]
۷۰. کارزار
۱۰۴. Persian
بازماندن از دانش‌آموزی، واماندن از زندگی پیامدهای بی‌سوادی بر کسی پوشیده نیست. انگاره‌ی ایران آینده، سرزمینی با هزاران هزار انسان بی‌مهارت و فرهنگ‌نیاموخته، جان و روان آدمی را می‌خراشد. ابوسعید ابوالخیر می‌گوید: «آدمی را از چهار چیز ناگزیر بود: اول نانی، دوم خُلقانی، سیم ویرانی، چهارم جانانی» (به نقل از […]
بارگیریِ «زبانهایِ ایرانی» ویندفور پارسی‌انجمن: نبیگِ زبانهایِ ایرانی (The Iranian Languages) به سرویراستاریِ گِرنُت ویندفور به سالِ ۲۰۰۹ ترسایی به زبان انگلیسی چاپخش شده و دربرندارنده‌یِ بخشهایِ گویش‌شناسی، زبانهای ایرانیِ باستان، پارتی و پارسیگ، سُغدی، خوارزمی، خُتَنی، پارسی، زازا، کردی، بلوچی، پَراچی، پشتو، زبانهای پامیر، شُغنی و وَخی […]
دیدگاهی بنویسید.