چاپ فرهنگ دوسویه‌ی پارسی – بلوچی از سوی پارسی‌انجمن

 

فرهنـگ کوچک پارسی ـ بلوچی بلوچی ـ پارسی

پژوهش و گردآوری:  غلامرضا آذرلی

به کوشش منوچهر پیشوا

ویراستار: حسین جاوید

پیرنگ‌گر پوشینه: مریم‌ تاج‌بخش

چاپخش: بهجت با پشتیبانی پارسی‌انجمن و همکاری کتابسرای بلخ

چاپ نخست: ۱۳۹۴؛ شمارگان: ۵۰۰ پوشینه

دفتر پخش و فروش چاپخش بهجت: خیابان میرزای شیرازی، شماره ۱۶۲؛ دورآوا-نمابر: ۸۸۸۹۹۹۰۷ – ۸۸۹۴۱۱۴۶

 

سردبیر پارسی‌انجمن: زبان‌ها و گویش‌های ایرانی گنجینه‌‌ای ارزشمند و پشتوانه‌ای سترگ برای زبان پارسی‌اند که با بررسی آن‌ها بسیاری از ناشناخته‌های زبان‌شناختی زدوده و با واکاوی این کان‌های پرگوهر بخش‌های ناشناخته‌ای از فرهنگ ایرانشهر بازشناسی می‌شود.

فرهنگ کوچک پارسی ـ بلوچی، بلوچی ـ پارسی نخستین نبیگی[=کتابی] است که در بخش زبان‌های ایرانیکِ «پارسی‌انجمن» چاپ می‌شود.

پارسی‌انجمن خویشکاری خویش را پاسداری و پالایش زبان پارسی می‌داند، آن هم در روزگاری که زبان پارسی ــ این یگانه‌‌ و بی‌همتای هستی و خویشتن‌شناسی ایرانی ــ دستخوش گزندها و نامردمی‌های فراوان شده است. این انجمن، که برآمده از چنین خویشکاری‌ای است، به‌دور از هر اندیشه و کنش سیاسی و آیینی، دستِ دوستی هر دوستدار زبان پارسی را می‌فشارد و امیدوار است که با همکاری یکایک آنانی که به این زبان شهرآیینی و فرهنگ و هنر ایرانی ارج می‌نهند و بدان دلبستگی دارند گامی، هرچند کوچک، در باروری و پویایی این زبان کهن بردارد. پارسی‌انجمن همچنین می‌کوشد با بازشناسی فرهنگ و خویشتن‌شناسی ایرانی در بستر زبان پارسی، به بازشناسی روندها و کنشگرانی که به پویایی زبان پارسی یاری رسانده‌اند بپردازد و اندیشه‌های آنان را بازخوانی کند و با نگاه به دستاوردهای جهانِ پیشرو در گستره‌ی‌ زبان‌شناسی، راه‌های پویاتر شدن زبان پارسی را با نگاه‌داشت بنیادهای آن بیابد و در فرجام، با آسیب‌شناسی زبان پارسی، بتواند تنگناهای زبانی را، به‌ویژه در گستره‌ی جهان دانش، بازشناسد و به اندازه‌ی خویش گره‌‌گشایی کند.

از چنین آرمانی است که پارسی‌انجمن برآن شد که فرهنگ کوچک‌ پارسی ـ بلوچی، بلوچی ـ پارسی، پژوهش و گردآوری سرور غلامرضا آذرلی، را که برآیند سال‌ها کوشش و پشتکار نویسنده‌ی ارجمند آن است به چاپ برساند؛ باشد که پژوهندگان و دلبستگان زبان‌های ایرانی، به‌ویژه زبان بلوچی، را سودمند افتد و پیش‌درآمدی برای کارهای آیندگان و نوشتن فرهنگ درخوری برای این زبان ایرانی باشد.

در پایان جا دارد از پشتیبانی سرور پرویز شاه‌چراغی برای چاپ این فرهنگ سپاسگزاری کنم.

 

جستارهای وابسته

  • با بلوچی آشنا شویمبا بلوچی آشنا شویم غلامرضا آذرلی: بلوچی از دید زبان و تاریخ و فرهنگ در خانواده‌ی گویش‌های ایرانی جا می‌گیرد، لیک هنوز انگشت‌شماری از واژگان کهن‌تر خود را با گذشت هزاران سال نگه داشته و کاربرد همان واگویی و هجاهای اوستایی و سانسکریت را در بر می‌گیرد و همچنان نزدیکی آشنایی با فارسی امروزی […]
  • فرهنگ واژگان گویش‌های ایرانفرهنگ واژگان گویش‌های ایران منوچهر پیشوا- بهره‌ی مطالعه و بررسی «فرهنگ واژگان گویش‌های ایران» این تواند بود که همه‌ی زبان‌ها و لهجه‌های رایج در ایران بخشی از فرهنگ شفاهی ماست و با توجه به اینکه ریشه در دیرین‌ترین گویش‌های ایرانی، اوستایی و حتی مادی باستان دارد می‌تواند خزانه‌ای باشد، برای هرچه غنی‌تر کردن زبان فارسی رایج امروزی که زبان ملّی و تکیه‌گاه فرهنگ، […]
  • «رُخشانک» از سوی پارسی‌انجمن چاپ شد«رُخشانک» از سوی پارسی‌انجمن چاپ شد رُخشانک؛ عروس اروپا نوشته‌ی یوآن کریسپی، گردانش محمد عشوری پس از فرهنگ کوچک‌ پارسی ـ بلوچی، بلوچی ـ پارسی دومین نبیگی[=کتابی] است که در «پارسی‌انجمن» چاپ می‌شود.
  • گفتاری درباره‌ بلوچ و بلوچستان آریاییگفتاری درباره‌ بلوچ و بلوچستان آریایی «استاد فریدون جنیدی» در این جستار می‌گوید که چون در شاهنامه، رهام (سازنده‌ رَخوت و رُخج) فرزند گودرز است، پس بلوچان غیور، فرزندان گودرز کشوادند و نژاد از کاوه‌ آهنگر، برافرازنده‌ درفش کاویان و رهاننده‌ ایرانیان از ستم یک‌هزارساله‌ بیگانگان دارند... و درود بر فرزندان، و شاد، روان نیاکان ارجمندشان که در گستره‌ تاریخ ایران همواره نگهبان […]
  • حیدری‌ملایری: پارسی زبانی با میراثی پربار و پیشینه‌ای درازآهنگ استحیدری‌ملایری: پارسی زبانی با میراثی پربار و پیشینه‌ای درازآهنگ است بزرگمهر (مسعود) لقمان: دکتر محمد حیدری‌ملایری دانشمند سرشناس جهانی در اخترشناسی و اخترفیزیک است. افزون‌براین، ایشان با آشنایی‌ای که با زبان‌های کهن سانسکریت، اوستایی، پارسی باستان، پارسی میانه، یونانی و لاتین دارد و هم‌چنین مطالعه‌ای که روی بیست گویش ایرانی کرده‌، سال‌هاست که درزمینۀ زبان‌شناسی تطبیقی، ریشه‌شناسی زبان‌های آریایی و […]
  • بارگیری «فرهنگ روایت دینی»بارگیری «فرهنگ روایت دینی» بزرگمهر لقمان: «فرهنگ روایت دینی» نوشته‌ای پارسی از سال ۱۰۲۳ یزدگردی است. «منوچهر سنجانا» -نویسنده‌ی آن- پارسی را خوب نمی‌دانسته و گویا برای یادگیری خود این فرهنگ‌واره‌ را فراهم آورده است. فرهنگ‌هایی از این دست، نشانگر تراداد [=سنت] فرهنگ‌نویسی در بخشی از گستره‌ی شهرآیینی ایرانی (گجرات) و نیز پیوند بهدینان آن پهنه با زبان پارسی است. […]
1+

کاربرانی که این نوشته را پسندیده‌اند:

  • avatar

1 دیدگاه فرستاده شده است.

  1. man niz basyâr sepâsmand am. naskhâ ye âmuzešik o vâžanâmahâ ye baluci kamyâb ast.
    aknun ke vâža ye nibeeg râ ba kâr borda id behtar ast “ketâbhâ ye bagozida”o “ketâbxâna” râ niz bâ nask- yâ nibeeg- (nebig?) pârsi konid.
    bad nist yak negarsanji andarbâra ye degarguni ye nevismân râ beâqâzânid.
    man xvad negarsanji ye zabân e sanja andar irân kodâm bâšad râ karân am (andar hâl e kardan).

    درود واسپوهر گرامی
    از پشتیبانی‌ همیشگی‌ات سپاسگزاریم. آن پارسی‌سازی‌ها نیز به زودی انجام می‌شود.
    دگرگونی دبیره‌ی پارسی و کوشیدن در این راه آماج ما نیست؛ ازیراکه پارسی‌انجمن دبیره‌ی کنونی پارسی را بخش ناگسستنی از زبان و فرهنگ ایران می‌داند.
    با سپاس
    پارسی‌انجمن

    0

دیدگاهی بنویسید.

رایانشانی شما پخش‌ نخواهد شد.


*