چاپ فرهنگ دوسویه‌ی پارسی – بلوچی از سوی پارسی‌انجمن

 

فرهنـگ کوچک پارسی ـ بلوچی بلوچی ـ پارسی

پژوهش و گردآوری:  غلامرضا آذرلی

به کوشش منوچهر پیشوا

ویراستار: حسین جاوید

پیرنگ‌گر پوشینه: مریم‌ تاج‌بخش

چاپخش: بهجت با پشتیبانی پارسی‌انجمن و همکاری کتابسرای بلخ

چاپ نخست: ۱۳۹۴؛ شمارگان: ۵۰۰ پوشینه

دفتر پخش و فروش چاپخش بهجت: خیابان میرزای شیرازی، شماره ۱۶۲؛ دورآوا-نمابر: ۸۸۸۹۹۹۰۷ – ۸۸۹۴۱۱۴۶

 

سردبیر پارسی‌انجمن: زبان‌ها و گویش‌های ایرانی گنجینه‌‌ای ارزشمند و پشتوانه‌ای سترگ برای زبان پارسی‌اند که با بررسی آن‌ها بسیاری از ناشناخته‌های زبان‌شناختی زدوده و با واکاوی این کان‌های پرگوهر بخش‌های ناشناخته‌ای از فرهنگ ایرانشهر بازشناسی می‌شود.

فرهنگ کوچک پارسی ـ بلوچی، بلوچی ـ پارسی نخستین نبیگی[=کتابی] است که در بخش زبان‌های ایرانیکِ «پارسی‌انجمن» چاپ می‌شود.

پارسی‌انجمن خویشکاری خویش را پاسداری و پالایش زبان پارسی می‌داند، آن هم در روزگاری که زبان پارسی ــ این یگانه‌‌ و بی‌همتای هستی و خویشتن‌شناسی ایرانی ــ دستخوش گزندها و نامردمی‌های فراوان شده است. این انجمن، که برآمده از چنین خویشکاری‌ای است، به‌دور از هر اندیشه و کنش سیاسی و آیینی، دستِ دوستی هر دوستدار زبان پارسی را می‌فشارد و امیدوار است که با همکاری یکایک آنانی که به این زبان شهرآیینی و فرهنگ و هنر ایرانی ارج می‌نهند و بدان دلبستگی دارند گامی، هرچند کوچک، در باروری و پویایی این زبان کهن بردارد. پارسی‌انجمن همچنین می‌کوشد با بازشناسی فرهنگ و خویشتن‌شناسی ایرانی در بستر زبان پارسی، به بازشناسی روندها و کنشگرانی که به پویایی زبان پارسی یاری رسانده‌اند بپردازد و اندیشه‌های آنان را بازخوانی کند و با نگاه به دستاوردهای جهانِ پیشرو در گستره‌ی‌ زبان‌شناسی، راه‌های پویاتر شدن زبان پارسی را با نگاه‌داشت بنیادهای آن بیابد و در فرجام، با آسیب‌شناسی زبان پارسی، بتواند تنگناهای زبانی را، به‌ویژه در گستره‌ی جهان دانش، بازشناسد و به اندازه‌ی خویش گره‌‌گشایی کند.

از چنین آرمانی است که پارسی‌انجمن برآن شد که فرهنگ کوچک‌ پارسی ـ بلوچی، بلوچی ـ پارسی، پژوهش و گردآوری سرور غلامرضا آذرلی، را که برآیند سال‌ها کوشش و پشتکار نویسنده‌ی ارجمند آن است به چاپ برساند؛ باشد که پژوهندگان و دلبستگان زبان‌های ایرانی، به‌ویژه زبان بلوچی، را سودمند افتد و پیش‌درآمدی برای کارهای آیندگان و نوشتن فرهنگ درخوری برای این زبان ایرانی باشد.

در پایان جا دارد از پشتیبانی سرور پرویز شاه‌چراغی برای چاپ این فرهنگ سپاسگزاری کنم.

 

جستارهای وابسته

  • واژه‌نامه‌ی «دیباچه‌ای بر فلسفه‌ی تاریخِ ایران»واژه‌نامه‌ی «دیباچه‌ای بر فلسفه‌ی تاریخِ ایران» پارسی‌انجمن: برخی از واژه‌های فلسفی که ارسلان پوریا در این نبیگ برساخته و برای نخستین بار پیش نهاده است چنین‌اند: آزمایش‌گروی (empiricism)، بوده‌گروی (positivism)، کردارگروی (pragmatism)، ماده‌گروی (materialism)، مینوگروی (idealism)، مینوشناسی (ideology)، مینه (concept)، نگره (تئوری، نظریه)، نهش (موضع)، نهشته (موضوع)، نایِش (نفی)، […]
  • دیدگاهِ انگلس درباره‌ی زبان، دبیره و ادبِ پارسی در نامه‌اش به مارکسدیدگاهِ انگلس درباره‌ی زبان، دبیره و ادبِ پارسی در نامه‌اش به مارکس گزارش و گردانش بزرگمهر لقمان: از این بازه‌ی چندهفته‌ای که خویشتن را درگیرِ نمایشهای خاورزمینیان کرده‌ام برای یادگیریِ زبانِ پارسی بهره برده‌ام. از زبانِ عربی گریزانم، از رویِ بیزاریِ ذاتی‌ام از زبانهای سامی، و ازآن‌رو که بی زمان نهادنِ بسیار، پیشرفت در آن شدنی نیست. در سنجش با آن، زبانِ پارسی بسیار آسان است. برای یادگیریِ پارسی بیشینه […]
  • «دیباچه‌ای بر فلسفه‌ی تاریخِ ایران» چاپ شد«دیباچه‌ای بر فلسفه‌ی تاریخِ ایران» چاپ شد «دیباچه‌ای بر فلسفه‌ی تاریخِ ایران» نوشته‌ی زنده‌یاد ارسلان پوریا ـ فیلسوف، نمایشنامه‌نویس و سراینده‌ی ایرانی ـ به کوششِ بزرگمهر لقمان برای نخستین‌بار چاپ شد. پوریا در این نبیگ شیوه‌ی نگرشِ فلسفی به تاریخِ ایران را برنهاده و تاریخ را از پایگاهِ یک «گزارشِ رویداد» به پایگاهِ یک «دانشِ سنجشگرانه» برکشیده […]
  • ۲. چند واژه در پیوند با رایانه (۲)۲. چند واژه در پیوند با رایانه (۲)  
  • بارگیری رایگان «فرهنگ ریشه‌های هندواروپایی زبان فارسی»بارگیری رایگان «فرهنگ ریشه‌های هندواروپایی زبان فارسی» آماج این کتاب نشان دادن ریشه‌های هندواروپایی واژه‌های پارسی ناب است. نویسنده (منوچهر آریان‌پور کاشانی) در بیشتر فِتادها [= موارد] کوشیده است تا از راه پارسی به پهلوی و سپس اوستایی و پارسی باستان و در فرجام به ریشه‌های هندواروپایی واژه برسد. […]
  • درباره‌ی «گویایی ارستو»درباره‌ی «گویایی ارستو» محمود فاضلی بیرجندی: در ایران باستان دارندگان خرد و منطق و آشنایان با فلسفه بوده‌اند. کم هم نبوده‌اند. من خود در یکی از یادداشتها که پیشتر نوشتم خبر از شهری به نام «ریواردشیر» دادم که کانون دانشی‌مردان ایران ساسانی بود. یادداشتی هم از دانشی‌مردی کم‌مانند نوشتم؛ نامش «پاول پارسی». همین کتاب که بزرگمهر لقمان به پارسی ناب گردانده، نوشته و […]
1+

کاربرانی که این نوشته را پسندیده‌اند:

  • avatar

1 دیدگاه فرستاده شده است.

  1. man niz basyâr sepâsmand am. naskhâ ye âmuzešik o vâžanâmahâ ye baluci kamyâb ast.
    aknun ke vâža ye nibeeg râ ba kâr borda id behtar ast “ketâbhâ ye bagozida”o “ketâbxâna” râ niz bâ nask- yâ nibeeg- (nebig?) pârsi konid.
    bad nist yak negarsanji andarbâra ye degarguni ye nevismân râ beâqâzânid.
    man xvad negarsanji ye zabân e sanja andar irân kodâm bâšad râ karân am (andar hâl e kardan).

    درود واسپوهر گرامی
    از پشتیبانی‌ همیشگی‌ات سپاسگزاریم. آن پارسی‌سازی‌ها نیز به زودی انجام می‌شود.
    دگرگونی دبیره‌ی پارسی و کوشیدن در این راه آماج ما نیست؛ ازیراکه پارسی‌انجمن دبیره‌ی کنونی پارسی را بخش ناگسستنی از زبان و فرهنگ ایران می‌داند.
    با سپاس
    پارسی‌انجمن

    0

دیدگاهی بنویسید.

رایانشانی شما پخش‌ نخواهد شد.


*