آنچه در پی می‌آید نوشته‌ی محمود طاووسی درباره‌ی زندگی و نوشته‌های زنده‌یاد دکتر یحیا ماهیار نوابی است. استاد نوابی که زاده‌ی ۱۲۹۱ در شیراز بود، از دانشگاه تهران در ادب پارسی دکتری گرفت و پس از آن در دانشگاه لندن نزد پرفسور هنینگ زبان‌های کهن ایران را آموخت و سپس در دانشگاه کوئینگن آلمان زبان‌های تخاری و ترکی کهن را فراگرفت.
ایشان پس از بازگشت به ایران در دانشگاه‌های تبریز و تهران و پهلوی شیراز کوشش‌های دانشیک خود را دنبال کرد و دانشجویان بسیاری را با زبان و فرهنگ ایران‌زمین آشنا کرد. وی که پژوهنده‌ای توانا در زبان و فرهنگ ایران و نیز هموند فرهنگستان دوم بود سرانجام در ۱۳۷۹ خورشیدی زندگی را بدرود گفت.
این جستار را از «اینجا» بارگیری کنید.
جستارهای وابسته
بارگیری جستارهای دکتر ماهیار نوابی پارسی‌انجمن: نبیگی که در زیر می‌آید دربردارنده‌ی جستارهای پژوهشی زبان‌شناسانه‌ی استاد ماهیار نوابی است که به کوشش محمود طاووسی با نام «مجموعه مقالات ۱» در شماره‌ی پنجاهم گنجینه‌ی دست‌نویسهای پهلوی و پژوهشهای ایرانی چاپ شده […]
زبانِ پارسی بزرگی را از دست داد استاد نیساری در بخشی بزرگ از زندگیِ دراز و پربارِ خود به گسترشِ زبان و ادب و دبیره‌ی پارسی پرداخت و ایرانیان و پارسی‌زبانانِ جهان را از دانشِ سرشارِ خود بهره‌مند ساخت. روانِ او شاد باد که خدمتی ماندگار به زبانِ پارسی […]
مدهوش، نیازان و آواشناسیِ زبانِ پارسی پارسی‌انجمن: زنده‌یاد دکتر ماهیار نوابی، در بخشِ نخستِ این جستار، به بررسیِ واژه‌ی پارسیِ عربی‌پنداشته‌شده‌ی «مدهوش» به چِمِ[=معنیِ] «بیهوش» می‌پردازد. در بخشِ دوم، واژه‌ی «نیازان» را که در پارسیِ به همتایی «عاشق» است برمی‌رسد. در بخشِ سوم و پایانی نیز گفتاری از ایشان درباره‌ی «آواشناسیِ زبانِ پارسی» آمده […]
نگرِ میرزا فتح‌علی آخوندزاده دربارۀ پارسی سره پارسی‌انجمن: میرزا فتح‌علی آخوندزاده (بنیادگذارِ اندیشه‌ی سنجشگرانه[=انتقادی] و پدر نمایشنامه‌نویسی و ایران‌گراییِ نوین) در نامه‌ای به شاهزاده میرزا جلال‌الدوله، نویسندۀ نامۀ خسروان که تاریخ ایران باستان را به پارسی سره نوشته بود، چنین نگاشته است […]
زبانِ پارسی، ایران و فرهنگ‌نویسی (۲) به دنباله، بخشِ دومِ گفت‌وگوی علی بهرامیان با دکتر ژاله آموزگار و دکتر حسن انوری درباره‌ی «زبانِ پارسی، ایران و فرهنگ‌نویسی» را که در سی‌ام مهرماهِ ۱۳۹۸ در «بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار» انجام شده است […]
رده‌بندیهای دستوری جاوید اشکانی: تاریخچه‌ی دستورنگاری پیشینه‌ای بس دراز دارد، ولی در برخی نِبیگها گفته شده ارستو نخستین کسی است که شالوده‌ی دستورنویسی را پی‌ریزی کرد. اگر چنین باشد، آیا در هیچ کجای جهان - مانند ایران– شیوه‌‌ی نگارش بر هیچ رده و پایه‌ای استوار نبود و تنها یونانی‌نویسان را باید آغازگران در دستورنویسی و ردگان دستوری دانست؟! […]
دیدگاهی بنویسید.