«زبانِ پارسیگ (پهلوی): دستورِ زبان، واژهسازی و واجشناسی» چاپ شد
«زبانِ پارسیگ (پهلوی): دستورِ زبان، واژهسازی و واجشناسی» نوشتهی رَهام اشه و گردانشِ مریم تاجبخش و بزرگمهر لقمان به پارسیِ سره چاپ شد.
«زبانِ پارسیگ (پهلوی): دستورِ زبان، واژهسازی و واجشناسی» نوشتهی رَهام اشه و گردانشِ مریم تاجبخش و بزرگمهر لقمان به پارسیِ سره چاپ شد.
پارسیانجمن: استاد بدرالزمان قریب با پژوهشی در هفتپیکرِ نظامی و نوشتههای مانویان به «هفته در ایرانِ باستان» پرداخته است.
گفتنی است، در فرهنگِ ایرانی یکانِ زمان نه هفته که ماه و روز است و هر روزِ ماه به نامِ مینویی خوانده میشود و تاریخِ هر رویداد نیز برپایهی نامِ ماه و نامِ روز میباشد، همچون ماهِ فروردین روزِ خرداد، زادروز اشوزردشت. نامگذاریِ شنبه، یکشنبه، …، آدینه از ایرانیانِ مانوی وام گرفته شده است.
«زبانِ پارسی» نهمین زبانِ پرکاربردِ اینترنت شد و در جایگاهی بالاتر از زبانهای چینی، ترکی و عربی ایستاد. همچنین هماکنون، پارسی، پس از ژاپنی، پرکاربردترین زبانِ آسیا در جهانِ اینترنت است.
پارسیانجمن: «دادستانِ مینو خرد» یکی از نِبیگهای گرانسنگِ زبانِ پارسیگ (پهلوی) است. این نبیگ دربردارندهی یک پیشگفتار و ۶۲ پرسش که هر یک با پرسشی از «دانا» آغاز میشود و «مینو خرد» به آن پرسشها پاسخ میدهد. مینو خرد را میتوان اندرزنامهای دانست که از روزگارِ ساسانیان به یادگار مانده است.
پارسیانجمن: دکتر خلیلاله اورمر ـ زبانشناسِ افغانستانی ـ در نبیگِ[=کتابِ] «زبانِ دری، فارسیِ میانه و فارسیِ باستان» به بررسیِ زبانِ پارسی، از ۲۶۰۰ سالِ پیش بدینسو، در سه گسترهی پارسیِ باستان (نامِ درستتر: پارسه)، پارسیِ میانه (نامِ درستتر: پارسیگ) و پارسیِ دری پرداخته است.
بزرگمهرِ لقمان: از کهنترین نبشتههای بر جای مانده از زبانِ پارسی (از ۲۶۰۰ سالِ پیش) تا به امروز، پارسیگویان زبانِ خویش را «پارسی» میخواندهاند؛ چونان که در زمانِ هخامنشیان «پارسه»، به روزگارِ ساسانیان «پارسیگ» و پس از تازش «پارسی» میگفتهاند.
زبانِ پارسیگ یا زبانِ پهلوی نوشتهیِ رَهام اشه در سه بخشِ دستورِ زبان، واژهسازی و واجشناسی در ۵۰۱ رویه به زبانِ انگلیسی چاپ شد. این نبیگ[=کتاب] که Pārsīg Language نام دارد برای هر کسی که میخواهد زبانِ پارسیگ را به خوبی یاد بگیرد یا با واژهسازی به گونهیِ دانشی در این زبان آشنا شود یا آن را با دیگر زبانهایِ ایرانی بسنجد یا واجشناسی این زبان را فراگیرد کارآمد است.
پارسیانجمن: تارنمای فرهنگِ «فارسی ـ پهلوی» برپایهی «فرهنگ فارسی به پهلوی» استاد زندهیاد بهرام فرهوشی راهاندازی شد و هماکنون در دسترس دوستداران و کوشندگان زبان پارسی است.
پارسیانجمن: «اوستا» کهنترین نوشتهی بر جای مانده از زبانهای ایرانی باستان به شمار میآید که دربردارندهی هزاران واژه در زمینهی آیین و فرهنگ و دانش ایرانیان باستان است. با نگر به آنچه از اوستا بر جای مانده و گزارشها و گواهیهایی که به دست ما رسیده روشن است که این زبان کهن از نگر دانشی نیز در جهان باستان درخور نگرش بوده است. فرجامآهنگ پژوهش زیر آشنایی با ریشهشناسی چند واژهی پزشکی است که در اوستا و زبانهای ایرانی باستان به کار رفتهاند.
پارسیانجمن: بُندَهِش (آغاز آفرینش: bundahišn)، نوشتهی فرنبغ دادگی، یکی از نبیگهای گرانسنگ زبان پارسیگ (پهلوی) است. از آنجا که بندهش به پرسشهای گوناگون هستی پرداخته دربرداندهی کمابیش ۳۰ هزار واژهی نابِ پارسیگ در ۴۶ بخش است که هر پژوهندهای را به کار آید.