چاپِ نبیگی از فرزانه‌ی ایرانِ باستان برای نخستین‌بار

پارسی‌انجمن: «گویاییِ ارستو» از پاول پارسی ـ فرزانه‌[=فیلسوف] و گویایی‌دانِ[=منطق‌دانِ] ایرانِ باستان و استادِ فرزانگیِ[=فلسفه‌ی] خسرو انوشیروان ساسانی ـ برای نخستین‌بار با گردانشِ بزرگمهر لقمان چاپ شد.

نبیگِ[=کتابِ] «گویاییِ ارستو» دربردارنده‌ی سه گفتار از پاول پارسی (گفتار اندر گویاییِ ارستو، روشنایی‌نامه‌ای بر اندر پیرامونِ گزارشِ ارستو و پیش‌درآمدی بر فرزانگیِ ارستو) است که به شاه خسرو انوشیروان پیشکش شده است.

بزرگمهر لقمان این سه گفتارِ پاول پارسی را به پارسیِ ناب گردانده و واژه‌نامه‌‌ای سه زبانه‌ (پارسی ـ انگلیسی ـ پارسیگ) نیز برای این نبیگ فراهمیده است.

چاپِ نخستِ «گویاییِ ارستو» در ۳۶۸ رویه و بهای ۵۰ هزار تومان از سویِ پارسی‌انجمن و شورآفرین در دسترسِ دوستدارانِ فرزانگی و گویایی و نیز پژوهشگران فرهنگ و زبانهای ایرانِ باستان نهاده شده است.

گویایی ارستو | بزرگمهر لقمان

 

خردنامگِ ۱

پاول پارسی

گویاییِ ارستو

پیرایشِ دست‌نوشتهای سوریگ (سُریانی) و عربی و گردانشِ آنها به انگلیسی و پارسیگ (پهلوی) به همراهِ پانوشتهای سنجشگرانه از: رَهام اشه

گردانش به پارسیِ ناب و واژه‌نامه‌ی انگلیسی ـ پارسی ـ پارسیگ از: بزرگمهر لقمان

شابک: ۳-۴۳-۸۰۵۵-۶۰۰-۹۷۸

شورآفرین؛ چاپِ نخست: ۱۳۹۵؛ بها: ۵۰۰ هزار ریال

نشانیِ شورآفرین: تهران، خیابانِ مطهری، کوچه‌ی پروشات، شماره‌ی ۲۵، زنگِ ۶.

دورآوا: ۸۸۴۳۰۴۹۹، همراه: ۰۹۱۲۵۵۷۹۱۴۵

 

فهرست

کوته‌نوشتها

پیش‌درآمدِ پارسی‌گردان    ۱۵-۲۲

سرسخن    ۲۵-۴۰

گردانش

گفتار اندر گویاییِ ارستو    ۴۳-۱۳۷

۱. پیشگفتاری بر فرزانگی

۲. درآمد

۳. واژشها

۴. اندر پیرامونِ گزارش

۵. گشایشیگهای نخست (پیشین)

روشنایی‌نامه‌ای بر اندر پیرامونِ گزارشِ (Περὶ Ἑρμηνείας) ارستو  ۱۳۹-۱۶۷

پیش‌درآمدی بر فرزانگیِ ارستو    ۱۶۹-۱۸۸

نبیگها

رونوشتِ سوریگ ۱    ۱۹۳-۲۳۱

ܡܐܡܪܐ ܕܥܒܝܕ ܠܦܘܠܘܣ ܦܪܣܝܐ: ܥܠ ܡܟܬܒܢܘܬܐ ܡܠܝܠܬܐ: ܕܐܪܝܣܛܘܛܠܝܣ ܦܝܠܣܘܦܐ: ܠܘܬ ܡ̇ܠܟܐ ܟܣܪܘ

رونوشتِ سوریگ ۲    ۲۳۳-۲۴۷

ܢܘܗܪܐ ܕܝܠܗ ܟܕ ܕܝܠܗ ܕܟܬܒܐ ܕܦܗܪܝܗܐܪܡܗܢܝܐܣ ܕܥܒܝܕ ܒܦܣ̈ܝܩܬܐ ܠܦܘܠܘܣ ܦܪܣܝܐ

رونوشتِ عربی    ۲۴۹-۲۶۰

ذکره بولس فی ما کتب إلی أنوشروان

گردانشهای پارسیگ

Pārsīg

gōbišn abar gōbāgīh    ۲۶۳-۲۹۰

abar perì e͑rmēneías. hangirdīg    ۲۹۱-۳۰۱

نمایه

واژه‌نامگِ فرزانگی و گویایی   ۳۱۱-۳۶۴

 

بیشتر: تارنمای بزرگمهر لقمان [+]، خبرگزاری مهر [+]، روزنامه جام جم [+] و…

 

جستارهای وابسته

  • درباره‌ی «گویایی ارستو»درباره‌ی «گویایی ارستو» محمود فاضلی بیرجندی: در ایران باستان دارندگان خرد و منطق و آشنایان با فلسفه بوده‌اند. کم هم نبوده‌اند. من خود در یکی از یادداشتها که پیشتر نوشتم خبر از شهری به نام «ریواردشیر» دادم که کانون دانشی‌مردان ایران ساسانی بود. یادداشتی هم از دانشی‌مردی کم‌مانند نوشتم؛ نامش «پاول پارسی». همین کتاب که بزرگمهر لقمان به پارسی ناب گردانده، نوشته و […]
  • دیدگاهِ انگلس درباره‌ی زبان، دبیره و ادبِ پارسی در نامه‌اش به مارکسدیدگاهِ انگلس درباره‌ی زبان، دبیره و ادبِ پارسی در نامه‌اش به مارکس گزارش و گردانش بزرگمهر لقمان: از این بازه‌ی چندهفته‌ای که خویشتن را درگیرِ نمایشهای خاورزمینیان کرده‌ام برای یادگیریِ زبانِ پارسی بهره برده‌ام. از زبانِ عربی گریزانم، از رویِ بیزاریِ ذاتی‌ام از زبانهای سامی، و ازآن‌رو که بی زمان نهادنِ بسیار، پیشرفت در آن شدنی نیست. در سنجش با آن، زبانِ پارسی بسیار آسان است. برای یادگیریِ پارسی بیشینه […]
  • «دیالکتیک» و همتای پارسی‌اش«دیالکتیک» و همتای پارسی‌اش بزرگمهر لقمان: در پارسی به جای دیالکتیک بیشتر «جدل» را نهاده‌اند، لیک زبان پارسی خود دستِ‌ کم دو واژه به همتایی جدل عربی دارد و نیازی به واژه‌سازی یا وام‌گیری در این باره نیست: «ﭘﯿﮑﺎر» (پارسیگ: pehikār) و «ﺳﮕﺎﻟﺶ» (پارسیگ: uskār) که هر یک در جایی درخور تواند به کار […]
  • «دیباچه‌ای بر فلسفه‌یِ تاریخِ ایران» چاپ شد«دیباچه‌ای بر فلسفه‌یِ تاریخِ ایران» چاپ شد «دیباچه‌ای بر فلسفه‌یِ تاریخِ ایران» نوشته‌یِ زنده‌یاد ارسلان پوریا ـ فیلسوف، نمایشنامه‌نویس و سراینده‌یِ ایرانی ـ به کوششِ بزرگمهر لقمان برای نخستین‌بار چاپ شد. پوریا در این نبیگ شیوه‌یِ نگرشِ فلسفی به تاریخِ ایران را برنهاده و تاریخ را از پایگاهِ یک «گزارشِ رویداد» به پایگاهِ یک «دانشِ سنجشگرانه» برکشیده […]
  • پارسی‌گویانِ باستان زبانِ خویش را چه می‌نامیدند؟پارسی‌گویانِ باستان زبانِ خویش را چه می‌نامیدند؟ بزرگمهر لقمان: امروزه، بیشتر، زبانِ پارسیِ روزگارِ هخامنشیان را «پارسیِ باستان» و روزگارِ پس از آن تا فروافتادنِ ساسانیان را «پهلوی» نامند، لیک پارسی‌گویانِ باستان، خود، زبانِ خویش را چنین […]
  • «صفت» و همتایِ پارسی‌اش*«صفت» و همتایِ پارسی‌اش* بزرگمهر لقمان: آذرکیوان تخمی افشاند که تا امروز بار داده است. سخن درباره‌یِ واژه‌هایِ «دساتیری» نیست که تنها بار و بر این درخت‌اند، سخن درباره‌یِ تخم یا بُن است که بیرون شدن از دستورِ زبانِ پارسی است. بسیاری پس از آذرکیوان واژه‌هایی که او برساخت به کار بردند و برخی واژه‌ها نیز، مانندِ تیمسار، جا افتادند و بسیاری نیز چون آذرکیوان نیازی […]
6+

کاربرانی که این نوشته را پسندیده‌اند:

  • avatar

3 دیدگاه فرستاده شده است.

  1. خوشحالم که بالاخر ه مردی دانشمند پیدا شد و آستین همت بالا زد و رساله ها ی پاول پارسی را به فارسی ترجمه کرد و نشان داد که ایران باستان فیلسو فی بزرگ به اسم پاول پارسی داشته است. نثر مترجم کتاب پخته و ریشه دار و نیز آهنگین و شکوهمند است و به نظرم برای کسانی که به دنبال فارسی سره هستند نمونه ای ست از فارسی نویسی درست وبقاعده.

    2+

دیدگاهی بنویسید.

رایانشانی شما پخش‌ نخواهد شد.


*